392 



cidentia pro csscnlialibus notis habcntcs, haud raro nul- 

 lius momenli varietales, aut varios variarum aetalum Sta- 

 tus ila descripserint, quasi variac species essent, et e con- 

 trario csscntiales notas at non conHmio in oculos curren- 

 tes, ita neglexerint, ut species vere inlcr sc discrepantes 

 in unam conjicerent; quocirca mirandum non est, ctiam- 

 nune mullum confusionis superesse in Agaricoruni histo- 

 ria, licet Friesii aliorumque opera summopere landanda 

 jam pridem prodierinl. 



Ob lias difficultates in fungis magis, quam in ceterls 

 planlis necesse est, ut diligentissimc considercntur sub 

 dio- ac si quis forte quodam in loco fungos deprehende- 

 rit, is nolit acquiescerc in eo, ut duos vel trcs secum por- 

 tal singulos, sed potius persequatur, quatcnus adspeclui 

 se offerant, a monte usque in vallem, a locls apricis in 

 umbrosa atque uda; nam sie denium fiel, ut spccierum in 

 alias transitio detegalur et maxime inslgnes earum pro 

 loci natalls diversitate mutallones rllc observcntur. Se- 

 cundum sporidia et velum ad conslltucndos Agaricoruni 

 orgines, formam lamcllarum ad species inlernoscendos per- 

 peluam et conslanlem nolam repcri, atque in mullis, quae 

 nullam inter se simililudinem habere videbantur, lamclla- 

 rum tarnen eandem formam vidi, qua proptcr magis atlen- 

 dendum ad lamellas censco, ideoquc fungos, licet exteruis 

 exigui momenti notis diversos, adunandos esse, siquldem 

 unam eandemque lamcllarum formam habeant. Hoc modo 

 ingens specicrum numerus valde diminui potest, eaque via 

 ae metliodus nalurae prorsus convenil. Elenim omnes 

 species vicissim in se transeunles, nullae sunt species, 

 ideoque falsa est quorundam Botanicorum opinio, qui spe- 

 cies imperfectiorum plantarum vacillanles ac inconslanles 

 esse dicant. Quaelibet species in scmet conckisa est, ac 

 fmibus tarn gubtilibus et accuralis sejuncla, ut alia in aliam 

 neutiquam Iranseal, Sicut mundorum conformatio ad ac- 



