393 



curalissimns leges est cxacla, adco ut luna numquam con- 

 vcvlalur in solcm, ita e monadc vcgetante nunqiiam cx- 

 istet muscus frondosus; et aeque determinala atquc in 

 aelernum sibi constans est illa iKiLiirae vis, quae Bovistain 

 et Sclerodcrma fieri jubet. Culpa unice sIta est in erro- 

 nca, quam Botanici de fungorum speciebus eftinxerunl, 

 notione, atque in manca de nolis characteristicis cogni- 

 lione. Quas notas aliquando invcsligatum e!, cognituni 

 iri, a conjunclis Botanicomm conallbus exspeciandum est. 

 Odoralu credllum est reperire perpetuum hujusmodi crlte- 

 rlum, (ut et nonnulli saporcm adn:oduni peculiarem lia- 

 beiiL;*)) verum in una eademque spccic modo accrrlmum, 

 modo prorsus deficienlem odorein percepi. Eiiam omnia 

 fungorum systemala manca et lacunosa sunt; ac sicubi la- 

 cuna aiiimadvertitur, sicubi duo gencra praecise a se se- 

 juncla juxta se consliluunlur, ibi jure praesumilur, non- 

 duni delcclos superesse in rerum natura fungos, qui inlcr 

 utrmiiquc collocati, ordinis perpetuilatem perficianl; ita 

 ut notum illud Linnaei apophlegma confirmelur: „Natura 

 non facit saltus." 



PSamque opinio eorum, qui fungorum propagationem 

 admodum lale patere autumant, multas profccto exccptio- 

 nes patitur. Quodsi in diversis Germaniac provinciis, ac 

 multo raagis in divci"sis Europae Iractibus aliae spccics et 

 genera invcniunlur, quam immcnsani incognilarum Imcus- 

 quc formarum mullitudincm e. g. in sylvis ad Orlnoco 

 Humen sitls rccondltam putcmus? (^)ui igilur siatuunt, 

 ignotas esse totldem duntaxat fungos, quot hucusquc de- 

 scrjpli sunt, ii profccto nihil pracsumunt, quod ultra Icgi- 



^) c. g. jigaricus epiphyllus Pcrs. (lui, quamq.im id iiuspiara 

 commcmoniLum rt;[)crl, saporcm Iialjct acrom cL rcfrigcraalcin parilcr 

 ac si uitrum in liu^ua diillucict. 



