. 409 



nulae, ab auclorlbus sporangiola diciae, remanent. Caver- 

 nulae praeter sporidiorum pulpam, fibras parcas, strictas, 

 ramosas, pellucidas, radice fixa ex interna cavernae facie 

 orlunda, apicibus oblusis in pulpa libere natantibus, vix 

 radici suae oppositam cavernae parlem attingentibus, con- 

 tinent. 



Quid? In sporangüs Tuberi proprils fibras Bovislae! 

 amborum characleres in uno fungo conjunclos! — 



— Cavernulas habet ampliores et lexturam laxiorem, 

 quam Rhizopogon albus et luteolus Fr., quorum sporangia 

 meras iovent sporas. — - Odorem liabet dulcem, gratum, 

 fere aromalicum, sed non moschalum; saporem dulcissi- 

 mum, gralum. Peridiunri externum demum irregulariler 

 rumpit, rimis alris inquinantibns. — Cf. Tuber moschatum 

 Bull. t. 479, specieni nostrae simllem forsan eandem! 



Inv. Seplbr. post mullas pluvias demissas sub Corylo 

 Avellana L. in terra a strato foliorum putrium crasso ob- 

 tecta , zwischen Rammelburg und der Klaus, nee non in 

 arce Mansfeldiensi der Thiergartenthür gegenüber. Nomen, 

 feci a BuUardo, viro de fungis meritissimo. 



SPHAERIA Hall. ^ 



28. Spii. lucifuga mihi. Virescens, peritheciis ag- 

 gregatis confertissimis ovalis villosis, ostiolo elongato lu- 

 tescenle. 



Forma valde singularis^ conica, obclavata, a latere visa 

 lanceolala. Lineam alta. Perithecia villosa confertissima 

 villo inter se connexa crustam late effusam formantia, vi- 

 ridia, in ostiola pallidiora lutescenlia, continuala. 



Inveni autumno, ligno pulrido innalam in spccorc 

 quodam obscuro, profundo, aquis irrigato, der Titianshühle 

 im Selkelhal. E lenebris in lucem protracta, colorcm peri- 

 thecii viridcm in lutescentem, ostioli in pallidum mutavil. 



