504 



plicatlonem defendi posse novo miraculo, sivc recenllori 

 theoria metamorphoseos planlarum inferiorum, ex qua al- 

 tera species in alteram, immo alius generis, classis et re- 

 gni, abire potest, et tarnen tolldem dislinclas species ef- 

 ficere. Hac facile quidem refutantur observationes pluri- 

 mae de identitate Variolariarum, Isidlorum cum perfeclio- 

 ribus Lichenum, Phycearum variarum Inter se et cum Li- 

 chenibus, plurimorum mycellorum, cum fungis, quos eni- 

 tunlurj immo larvarum Inseclorum cum imaginlbus. De 

 hac vero theoria nil aliud afferre lubet^, quam eam a mea 

 videndl ralione prorsus abhorrere. Quod ad fungos alti- 

 net, addere tanlum juvabifc, ex elsdem sporidiis semper 

 idem mycelium, ex eodem mycello eandeni fungi speciem, 

 nee hanc alio modo, semper prodire, eaque tam intime 

 cohaerere, ut fruslraneum videalur dicere allcram in altera 

 parasitäre. 



Levioris momenti sunt rellqua argumenta contra sporidlo- 

 rum vim speciem propagandi. Frlgore nempe deslrui dicun- 

 tur, ut ia sequenlem annum persistere non possint. Hoc 

 loco desunt dirccla experimenta, vlx autem subllliora sunt 

 horum sporidia quam Fillcum, Muscorum, Algarum; quae 

 non deslruunlur. Porro dimldla saltim fungorum pars, immo 

 multi Agarici v. c. A. vehitipes, scrotinus etc. etc., ipsa hleme 

 per intervalla congelati nihilolamen minus hoc anni tempore 

 optime vigent. Cum satis notum sll, semina vegetabilium ad- 

 modum vivacia esse nee frigore destrui, cum ipsa planta perit, 

 huic asscrlioni parum verltatis subcsse vldetur. Denique nil 

 omnino demonstrat haec supposilio contra fungorum ortum 

 per sporidia, cum jam ante frlgus hiemale autunmo ger- 

 minent et mycelinm persistat. Mirc congrult haec argu- 

 menlatio cum rusticorum , urgenlium insecta tam tenera 

 esse, ut nee ipsa nee eorum ova per hiemem persistere 

 possinl. Vidimus vero jam utrorumque status larvalos 

 aliis locls degerc vilam. Ceterum vix credam, cum „Dens 



