205 



FLORUM MONSTRA. QUAEDAM 



DESCRIBIT 



ADELBERTUS de CH AMISSO 



(Tab. VII. f. I. 2.) 



Slirps ciilla vulparloris apud nos Iiorlensis formap 

 AcoNiTi JSapeUi L. (DC, Prodr. I. p. 62.) canle luxurla- 

 bat fasciato, panicula densiflora compacta, floribus inter 

 normales plures deformibiis paucis. Quem adumbravimus 

 flos e cyma Iriflora, e floribus tergeminis conferruminafis 

 constabat. Pedunculus teres a) in thalamum ^) dilatatus in- 

 serlione phyllovnm perianlliii dcpresso-hexagoniim,siib flore 

 tribracteolalus, bracteola imparl b) altius sila deorsum 

 ^spectante. Perianlhium decaphylliim; unius cujusquc floris 

 lateralis phvlla quatuor: galea d), ala e) phyllaque cail- 

 nalia seu infcra duo , allero iiiterioris Jateris f) alterum 

 exterlorls laleris g) semitegente; pliylla floris apicalis seu 

 medii diio: Galea h), lateribus suis internum ulriusque 

 galeae lalus tegens, et carina irionophylla i) interna, phyl- 

 lis carinalibus collateralibus tecta. Genilalium fasciculi 

 duo semiglobosi k) approximaii nee conflnenles, dexter et 

 sinister florum lateralinm, quisque petalis (nectarils Lin- 

 naeanis) suis binis 1) instructus, galea sua recondiiis et 

 folis; floris medii genitalia subabortiva: fasciculus depau- 

 peratus m) allius collateralibus silus sub illisque latens, 

 unico petalo n) instructus sua recondilo galea. 



