226 



certo dicerc iion audemiis, facilc tarnen hoc crcderemus , cum 

 dicat Cel. Auetor. „Color cxsiccatae: lutescenti- viridis. Sub- 

 stantia membranacea, «juam iu praccedenle (Lammaria sac- 

 charind) multo teuuior" etc., quac in haue formam optimc 

 quadraut. Ceterura omnes Lafninar» saccharinae formae 

 thallo praesertim basi alveolis cxcavato, nee non colore ni- 

 g;rescenti-oIiraceo , optime nobis scmper visae sunt distinctae, 



2) Laminaria phyllitis Auct. 

 „Forsan modo varietas praecedentis" (Laminariae sac- 

 charinae) optiuie auguratur Lyngbyc, cui omuiuo concedi- 

 mus, DifFerenliam iutcr utramque in thallo reticulato prae- 

 sertim quaesiverunt auctores, at Lam, saccharina gaudet, 

 aeque bene ac L, phj/Uüis, thallo vere reticulato, licet sub 

 niicroscopio , nisi bene praeparata particula ei objecta, sie 

 dicta retlculatio diflicile observetur. In structura itaque nulla 

 differentia, et aliud argumentum, hanc Laminariam L, sac- 

 charinae tantura esse formam, hoc est: Loco quodam Ba- 

 husiae, iuitio mensis Junii , magna nobis occurrit hujus sie 

 dictae speciei vis; quae illo tempore reportata fuerunt spe- 

 cimina, cum Lyngbyanis, Grevillianis nee non Gallicis col- i 

 lata, lectam plantam veram esse Laminariam ph^llitim 

 pl. saltim auctorum nos cdocebant. Quam pro nostris Algis 

 Scandinavieig exsiccatis cum colligere cuperemus, ad eundem 

 locum, duobus inde replctis mensibus, venientibus omnia ibi . 

 prins visa speeimina in Laminariam saccharinam trans- 

 mutata se nobis praebuernnt. 



4. Chordaria divaricata Ag. — Alg. Scand. exs. 111. 

 n. 66. 



Planta, ut paucis cognita, ita et singularis, ut tjpum 

 novi generis eam habeat Greville. Cfr. Alg» Brit, Hnic 

 tarnen sententiae haud favere possumus. Speeimina Agardhia- 

 na licet non yidimns, quin nostra planta eadem sit, quam 



