329 



Specimina hortousia in infimo caule folia habent oppo- 

 sita, qiiae mox alterna Hunt ramosqiie emittunt, in corymbum 

 laxum inordinatuui dissolntnm abeuutes, Capitulorura partes 

 omues nuUo modo diversae, licet saepius unica modo adsit 

 arista. 



Sub St, connatae noraine omnes has formas conjangen- 

 das et St. vimineam non excludeudam esse persnasum ha- 

 bemns : 



St. serrata Cnv. , DC. n. 19, nobiscnm communicata est 

 a C. Ehreubergio, qui hanc in hortis jam longius provenien- 

 tem speciein Sept. et Oct. raensibus florentem legit Mineral 

 (Tel Monte. Saepius haec species albiflora confuuditur cum 

 St. canescente, quae vcro foliis antrorsura latioribus, villo- 

 sitate caulis snperioris et achaenio dignosci potest. Vi- 

 Simus plantara Berlandieri ( n. 696. ) et specimen in Her- 

 bario Willdenowiauo (n. 15202.) a Bellardio sub nomine 

 jjAgeratum pnuctatnm" missum adjecto citato: Ortega Decad. 

 p. 37., a CandolUo ad St. Eupatoriam landato, quod vero in- 

 spicere non licuit. Ad eandem St. serratam ejusdem herba- 

 rii pertineut folia 2. 3. 4., specimina hortensia offereutia, 

 sed foliura 5. exemplar ab Humboidtio adportatum St. ivae- 

 foliae VV. var. ß, bogotensis Kunthii esse videtur. — Capi- 

 tula stirpis spontaneae diiabus lineis aliquantulum longiora 

 punctis nigricantibus glandulosis pubeque adspersa, sqnamis 

 acumiuatis fere subulato-acutis. CoroUa fere 2y2 lin. lon- 

 ga, pubescens, laciniis fere ellipticis aeutis. Achaeninm tetra- 

 goniira nigricans glabrum v. leviter apice pubenilum, pap- 

 pus componitnr e paleis paucis latis obtusiusculis truucatisve 

 erosis et 2 — 3 aristis , basi sensim dilatatis, apice pilis mi- 

 nutis scabris. 



St, ivacfolia W. , DC. in. 20. (St. virgata Kth.? Less. 

 in Linn. VIU. p. 264. n. 197.) A beato Schiede hanc speciera 



