358 — 



5. Peiicedaneac. 

 479. Fenilago setifolia C. Koch. F. sylvatica Szov. Herb. 

 GlalMTrima; folia hi-rarius tripinuata ; pinnae inferiores de- 

 cussalao; pinnulac tri-, fiiiadripartitae; segmenta (in statu 

 sicco) cuspidata, marj!;ine involiicri canaliciilato-setaeea; phyl- 

 la iitiiusque involucri linoaria; basi angustiora, reflexa. Flo- 

 rcs auroi. Fructus oblongus. Maxime accedit ad F. sylvati- 

 cam G. D. J. Koch, qiiae scgracntis linearibus , planis, phyl- 

 lis ovaliliiis et friictii ovato recedit. F. pauciflorae C. Koch 

 insr. (Feriila paiicillora DC.) phylia basi dilatata, crectaque 

 ot jii^a paiiciora (4 — 5), sunt. In Armenia boreali. 



480. Ferula Szowitsiana üC. In Armeuia ad montem 

 saisiigiueiim Kiilpiaiiinn traus Araxin situni. 



481. Ferula{1) armena C. Koch. Glaborrima; caiiiis ere- 

 clus, simplex; folia tripinnata? pinnulae lineares, superiora 

 bi-tiilida; involiicrum nullnm aut oligophylliim ; involucellum 

 caJycinum 12 — 20-phyilum; Üores albi, polygami : uinbella- 

 nim lateraliuHi et exteriores nmbellae mediae steriles, ger- 

 mine obsoioto instructae. Calycis laciniae inaequales. Pc- 

 tala dwo extcriora majora, tria interiora minora, bilidaqnc. 

 Filamonta longiora. Germen longuin, costatum. Diachenimu 

 niilii iijnotura. — Spccies dlstiuctissima, ex babitu ad Feru- 

 laiii , cui etiam species (e. g. F. persica W. ) nmbellulas ste-^ 

 rilcs densinsque gerentes sunt, pertinere videtur, sed poljga- 

 miac rf'iriilaris causa gcneri Pachypleuro propius quam üli 

 est, Di-lcctus diachenioriim maturorum tarnen mihi non per- 

 mittic, hanc spcciera Pachypleuro adnnmerare, Forsan etiara 

 propicr umbollulas deiisas polygamasque nostra planta iu 

 tract» Daratsrhitschagk crescens, typiim uovi generis habet, 

 qiiod i*ycnosciailiiiiu iioiuinauduin sit? 



482. Pcuccdanuin (Jveoselinum Mnch. In Caucaso. 



483. Pcuccdanuin caucastcum C. Koch. (Psoudoselinum 

 ('. Koch.) Hacc iil.iiita ab iuvcDtore Biebersteinio Oreoseliuura 



