DE STEVIIS NONNULLIS MEXICANIS 



DISSERIT 



D. F. L. DE SCHLECHTENDAL, , 



CCONTINUATIO v. LINN. XVI. p. 3310 \ 



^t, lanccolata Lag. DC. no. 26. Var. /9.? — Flnra spe- 

 cimiiia ad Angangueo Oct. m. snb anthesi lecta comma- 

 nicavlt Schiede. — Lagascae plantam non vidimus, diagnosis 

 ejus satis bene convenit, licet tiores haiid purpurei sed car- 

 nei sint. Describamas igitur plantam nostram. Caules erecti, 

 suppetentes 26 — 28 poU. alti, teretes, ab inüma parte usque 

 ad apicem ramos oppositos floriferos erailtunt, quorum infimi 

 iterum simili modo sunt ramulosi, ita ut pyramidis in rao- 

 dura ramosa videatur planta. Folia fere omnia (exceptis sci- 

 licet sumrais iuflorescentiae) opposita, breviter petiolata, la- 

 tius angustiusve lauceolata v. subrhombco-lanceolata, utrio- 

 que acuta, triplinervia, basi iutegerrima, dein depresso sed 

 acute serrata, serraturis callo parvo termiuatis, summa plus 

 minus integerrima; — pagina supera puberula, iufera den- 

 sius pnbescente, leviter canescente et simul punctis resinosis 

 satis dehsis obtecta, vix scabriuscula; maxiraa caulina 2 

 poll. longa, 7 — 8 lin. lata, ramea minora, inflorescentiae 

 tandem minima. Capitula in ramulis fasciculatim congesta, 



