102 — 



Scnecio frigidus Less. Nuper in alpe lik-tu jugi 

 altaici oricntalioris ad Tschujam lectiis, vix a planta arctica 

 differt; dcnsins floccoso-tomentosiis, pili articnlati in caule 

 paiiciores, in involucro toraeuto obtectij ob colorem paUidum, 

 nee atropiirpnrenra, minus conspicui; foüa sinuato-dcntata. 

 Ligulae inagnae numerosae. Caules in nuraerosis spccimini. 

 bas spontaneis seroper monoccphali, in cullis rero interdnm 

 3 — 4^-cephali. Tephroscridis speciem prae se ferunt. 



Tetradiclis salsa Stev. Crassulaceis haud adnumeran- 

 dam esse plantiilani hanc singularem, egregie docuit cl. FenzI, , 

 in Linnaea XV. 3. Habitu, praesertim vero foliorum stru- 

 ctura, oraniuo convenit cum Pegano (iinprimis P. crltlimi- 

 folio Retz. et Nigellastro in.). Quod vero serainnm tcsta, 

 albnmiue cartilagineo et embryone viridi ZTgophylleis (prae- 

 sertim Fagoniae ) proprius vidctiir cognalura_, quam Aplo- 

 phyllo et Rutao. Seminnm structiira Tetradiclis convenit fere 

 cnm Tribulo, vix jure Zygophylleis adscripto. Aflluitatem 

 tarnen Zygophyllearura cum Crassulaceis, a cl. Lindley in-ji 

 dicatam, plantnla nostra com probare videtur. 



Index seminum Horti Academici Gottingcnsis. 1841. i 

 4to. (Director: F. Th. Bartling.) 



Aethcilema rigidum Bartl., suffruticosnm , glaberri- 

 mnin: foliis ovatis, repando -dentatis opposito jninori; fasci- 

 culis axillaribna trifloris; axillis steriJibus bispinosis. — Hab. 

 in India occidoutali. 



Arahis hicida L. fil. Stirps nostra jamdiu in H. G. 

 culta A. bcllidifoliae persirailis sod ab hac diversa foliis can- 

 linis parce dentato-serratis, dentibus setigeris, siliquisqae 

 brevioribus. Ab A. stricta siliquis erectis et racemis mnlti- 

 floris rcccdit, ab A. Allionii foliis firraioribus deutato-ciliatis 

 aliisqnc uotis. 



I 



