187 



ncc in Micranlhei:a, ucc in Tovomita paniculala St. Hil., 

 nee In Oehrocarpo quid innotescat, quae deliiseeniia sin- 

 gularis et propila praecipue cum staminibus longis apice 

 anlheilferis, cum numero partium perigonialium qualorna- 

 lio ad genus formandum cligenda esset. Incertus augctur 

 Status staminum structura ad Tovomitam paniculatam de- 

 lineatorum si comparare placet cum illis ßeauliarnoisiae, 

 Marialvae tam apud Vandellium^ quam apud Marlium. 

 Habemus e Brasilia: 



1. T. hrasilicjisem Marl. Nov. gen. II. p. 83. t. 167. 

 flg. 1 — 13. incl., sed masculos tantum flores profcrenlia 

 specimina. 



2. T. paniculatam St. IUI. Fl. Bras. I. p. t. 64., si c 

 masculis quid concludcre licet individuis, quae melius 

 foliis et inllorcscentia cum citata slirpe conveniuut, quam 

 slamlnum slruclura aliquantulum diversa; sed iill certi 

 dicendum usque dum specimina autographa viderc liccbit 

 quae lucem atTerre possunt. Cum signo intcrrogationis in- 

 terdum nolavimus planlam nostram, quam in nuHo alio loco 

 coUocare, quam nullo alio nomine baptizarc possumus. 

 Stamina noslrorum exemplarium sunt brevissima, haud 

 copiosa, in alabastro dense conlerta; lilamenta clllptica 

 aut sublanceolala obtusiuscula crassiuscula. ab apice ullra 

 medium in ulraque marginc aulherae loculum fcrenlia, ita 

 ut lotum ferc fdamentum conncclivi vices gerat, in aliis 

 autem speciminibus anlhcrac loculn lilamentum paulo 

 siiperant et invicem juncla apparent in apice. An melius 

 ad Clusias redacenda? 



3. T. calyjytrntam n. sp., t'oliis latc ciliplicis, obtu- 

 siusculis, basi cuncalis coriaceis bipollicaribus, lloribus 

 axillaribus, pedunculis longis unifloris palcnlibus dein rc- 

 flcxis, coroilis rellexls sligmate iniegerrimo calyplraerornii 

 hemlsph'aerico subsossili. — lu sylvls montosis Rio Janeiro 

 Novcmbri Hörens. — Lhotz,ky llorula Sebaslianopol Nü.5. 



