326 



cum cnpitulo cenlrali umbelllferls, radiis terln ordinis vel 

 cymoso - bis dicholomis vel ellam umbelliferis. Oinnia 

 cum 1. c. descriplis conveniunt. Sed alla bis folia radica- 

 lia, alia primis acceptis speciminibus subjecia erant, illa, 

 quae descripsimus, folils Eryngii Serrae N. subsimilia, huic 

 proximum in serie locum ßoribundo vendicabanl. Quae l 

 tolia speciminibus hie recensendis consociata sunt, paralelli- 

 nervia, a foliis distinguere non valemus Ekyngii jjandani' 1 

 folil N. p. 336. (236.) quod inter novicias Brasilianas 

 Sellowii desideratur. 



Ekyngium Scrra N. p, 346. (246.) Elaclus gracilius- 

 que quam olim acceplum; inflorescentia magis evoluta, 

 capllulis minoribus, involucris involucelHsque minus spi- 

 noso - dentatis imo integerrimis. Radii umbellae multi 

 radialae 8 — 9-pollicares, quadriradlatam gerenfe umbellam, 

 cujus radii 4 — 5-pollicares ulterlus umbelliferi, umbella 

 2 — 3 radiata, radiis cymoso 3 — 7 cephalis. Capitula, 

 cum prlmos explicent flores, axi 4 — 5 llneari. 



Eryngiüm uncinatinn N. L. 1. p. 347. (247.) Insignis 

 pulchraque species pluribus nunc probala speciminibus. 

 Habitus semper idem. Caulis e follorum radicalium rosula 

 strlctus, simplicissimus, subsesquipedalis, paucis (2 — 4) 

 et parvis ornatus foliis. Umbella termlnalls pauci- (2 — 4) 

 radiata, diametro sesqui — bipolllcari, densiuscula, fasti- 

 giata vel semiglobosa; radiis brevibus semel, vix bis 

 dichotomis; capltulis globosis crassitie fere diglti. Folio- 

 rum radicalium serraturae non semper aeque uncinato- 

 recurvae. — Capitulis mullo majoribus ; bracteis multo 

 longloribus, validius cuspidatis, scabridis; inflorescentia 

 confertiori minus evolula ab E, elegante N. potissimum 

 differt. 



Eryngiüm elegans N. p. 348, (248.) 



Eryngiüm nudlcaule Lam. var. a. Linn. 1. p. 351. (251.) 



Eryngiüm foetldum L. p. 352. (252.) — Lholzky. ßahia. 



