240 



petioli jam Itnsi dilatala caiilem pro majore parle aiuplecti 

 soleut, (iiflicile dictu. 



Ac. myriophyllii denique a Lindleyo diritur ereota 

 pubesccüs, foliis iiistriicta est 7 — 9-jugis, foliolis liuearibus 

 alte pinnalifidis, laciniis angiistissimis snbtiis serieeis, spica 

 cyliiidracea basi iiiterrnpta, fructibus ovalibiis tomeiitosis glo- 

 chidiatis. Praeterea ab ejus auctore adfertur, eam ad eau- 

 dem sectionem pertinere quam Ac. sericea sua et Ac. pin- 

 nalijida foliisque tenuiter dissectis, foliolisque numerosioribus 

 a Lindlejo segregatiir, plaiiitiei iiisuper est incola nee mon- 

 tium altioruui. Quas tres species distiiiguere melius erit 

 quam conjungere. 



Subjniigimus Ac. alpinam Poepp. (Coli. pl. Chil. II. ii. 

 19.) ab ipso detectore iiou deseriplam, sed inter plautas 

 Meyeuiaiias alisqiie loco iiatali special!, rrpertam et diagnosi 

 a Walpersio (Nov. Act. Acad. Leop. Car. XVI. suppl. I. 

 p. 226.) instructam, in coli. pl. Per. Chil. n. 71. a Bessero 

 missam, cum Ac. splendenle Gill. in Hook. Bot. Mise. 111. 

 (a. 1833 ed.) p. 336. absque dubio conjungendam ; Ac. pin- 

 natijida et Ac. trijida „spica longa interrupla, foliolis ob- 

 ovatis pinnatifidis^' et „spica globosa, foliolis cuueatis trifidis'' 

 distinguuntur. In specimiuibus variis suppetentibus foliolorura 

 dirersitatem observamus sed spicam in omuibus basi inter- 

 ruptam habemus , fructus vero ubique desunt. 



(Continuabitur.) 



