386 . 



cos, texlum qui cum ultimo fusriculo anno 1841 prodilt, jam 

 ante aiinum 1806 non solnm rouscrlptum, sod quoquc typis 

 Impressum fuisse, ita ut non mirum sit, quod auclorcs nu- 

 periorcs non cltaverim. 



Graminibns si species considoraveris tarn Graecia, quam 

 Italia, uoe non tota Europa nieridionalis almndat. Qiiam- 

 quara cnim in Europa septonlrionaii laetissima conspiciantur 

 prata Grarainibus obsila, tamon , si propius inspexcris, pau- 

 cas tantummodo invenies species latas occuparc piagas et 

 caespltibus suis eas opprimere , quae non ita luxuriaat et 

 minus resistere possunt. In Europa australi vero Gramina 

 iuter fruticcs proveniunt, ab horura caulibus et radicibus 

 magna intervalla relinquenlibus parum impedita, ipsa quo- 

 que caespites non formant lato vagaiites et rrgnantes, scd 

 frnticulos separatos acmulantur, ita nt quaovis si>ccies lo- 

 cura suum et charaeteres proprios servare possii. Tum coeli 

 temperies aceedit spceierura varielati optime favens rt nisi 

 foenisocio attaraen Botauices studio divitem riicssem praebens. 



In Lycjvbcito seu Anchesmo monte in valic Athenien- 

 sium propc urbem sito, gramen circa rupcs non iufroquons 

 inveni, quod ad Rotthoelliaceas porlinet et in libro Expe- 

 dition scientifiq. de Moree T. 3. D. 2. Bolaniqne p. 46. 

 nomine Rot/boellme loliaceac brevi characterc descriplum et 

 in iconc tab. 3. Gg. 2. depictum videtur. Idem gramen a 

 clarissimo eodeinqiie amicissimo Biasoletti Tergestiuo ac- 

 cepi in Istria lectuni. Si RoUboellam vocarunt Borjus et 

 qui cum ipso opus illud conscripsii, genus innuunt, quod 

 cum R. Brownio Lepturnm vocamus. Leptvro quoque valde 

 affinis est planta simul vero et Loh'o, Itinc recte Rottboel- 

 liain loliaccütn spec'icm dixerunt. Quam ob rem, cum revera 

 intermedia sit planta mier Lepturnm et Loliutn, norum inde 

 constituendum esse genus putaverim Crt/pturi , cum spicuia 

 plane intra excisuram racheos inclusa sit. Est itaque. 



