583 



B, parvula Spreng. (Syst. Vogel. Vol. IV. p. I. p. 179.) 



Hnjas speciei specliuiua origiualia pariter in auctoris 

 licrbario inveni. Ad eam Sprengel ins Tortulam parvu- 

 lam Hookeri citat, sed ejus spccies ad Barbulam recurva- 

 tam Schultzii certissime pertiuet ac revera, teste Hampc in 

 litteris, species Hookeriana synonymou est iliius Barbulae. 



Syntrichia ericetorum Dill. Brid, 

 Quae species, a primo Bridelio in]Muscologia Recent. 

 IF. iP, I. p. 196. Barbula, in Bryologia nniversali Vol. I. 

 pag. 588. Syntrichia nominata , ad hunc usque diem ad 

 species obscuriores pertinet , etsi jaui ab illo auctore suspe- 

 cta putata est. Sub nomine B. ericetorum species duae, 

 auctoritatibus Dillenii et Smithii, nobis sunt. 



De ambabns Bridelius (Bryol. univ. Vol. I. p. 589.) 

 verbis sequentibus loquitur: ,,An Barbula ericetorum Smi- 

 thii in Scotiae ericetis lecta revera eadem sit quam pata- 

 gonica Dillenii multi rogabunt, Eqnidera S rai t hin s, prae- 

 euute Dicksonio, Dillenii synouymon ad suam refert: at 

 nuperiores Britanni illam ignorare videntur, aut ut obscuram 

 iucertamque neglexerunt. Caeterum nostrates rauscos hucus- 

 que in Patagonia non legernnt, eoque difficultas dubiaque 

 iiostra augentnr, quod Dillenius plantam suam Orthotri- 

 cho crispo similera esse declarat, iconibus tamen discordibus. 

 ütut sit, planta Dilleniana species propria distinctaque esse 

 videtur; contra Dicksoniana ambigua et suspecta: hinc eos 

 rogamns quibus copia est herbarinm Dilleuianum versandi, ut 

 plantam ejus patagonicara rite observent et accurate descri- 

 bant, ut sedes illi debita in systeraate nostro assignetur, Idem 

 de stirpe Dicksoniana poscimus," 



De specie Dilleniana dissertabo , quum mihi coutigit 

 ut spccimina authentica acquirerem. Quae iuyeni in herba- 



