146 . 



iiicauum (Thuul». fl. cap. p. 164. Lehmann Asperifol. p. 436.) 

 nihil esse uisi Echium spicatum (yel etiam, ut postea dicam, 

 Echium candatum) statu deflorato. Exemplar Echii incani in 

 Herbario amicissimi Lehmann et iconLehmannlana (Tab. 33.) 

 secundum exemplar Thunbergiannm facta corollis destitiita 

 snnt et a nostris exemplaribus senioribus Lobostemi spicati 

 plane nou differunt. Ipse Thunbergius nihil dicit de corolla, 

 celeb. Lehmann quidem dicit Echio incano esse corollam coern- 

 leamj sed qmim non Timm Tiderit et omnium hujns iudolis 

 Echiorum corollae albidae in senioribns exemplaribus siccatis 

 brnnneae fiant, persistentem aliquam et siccam corollam (nti 

 etiam in nostris exemplaribus certe ad E. spicatum referendis 

 interdum reperitur), eumTidisse credo. 



30. Lohostemon splendens m, n. sp. 



L, caulibus incurvato - erectis snperne angnlatls pilis longis 

 albis pilosiusculis , foliis lineari-lanceolatis ensiformibus ob- 

 tusis utrinque pilis rarioribus patentibus pilosiusculis interdum 

 glabris vel aplcem versus calloso-punctatis, radicaltbus lon- 

 gissimis in petiolum attenuatis , petiolis basi dilatatls membra- 

 naceis vaginantibns purpurascenti-villosis, caM/mis sessilibus 

 semiamplexicaulibus obtusiusculis in bracteas transeuntibus, 

 spica lineari-oblonga (3 — 4 poll. longa, 6 — 8 lineas lata) 

 hasi interrupta, bracteis ilores yix superantibus subacutis, co- 

 rolla majori (quam in praecedentibus) (3 lineas longa) aequali 

 calyce duplo longiori, tubo angustiore longiore limbum supe- 

 rante, laciniis rotundatis brevioribus, calycis 5-partiti argen- 

 teo-villosi laciniis acutiusculis, staminibus exsertis e fauce ortis 

 basi vix barbatis. 



In locis humidis arenosis (alt. L II.) collinm prope „Brack- 

 fontein" (Clanwilliam) Aug. Sept. 



