— 159 



staut, impressiouibiis lateralibus evidentibus. Vertex applana- 

 tus absque ceplialio. Spinae snperiores lamiglne cinctae. — 

 üna itaqne spiiia radlante dcficieute iioster ab eo difFert , quem 

 Link et Otto (I. c. p. 423) descripserunt. 



Echinocactus tepJiracanthus LJc» et Otto, noster for- 

 mam habet ovato-sphaericam, iuf. contractam, sup. applana- 

 tam; 10^*2 Centim. altus; 10 Centim. diametr. glauco- viridis. 

 Costae 12, perpendiculares, subflexuosae, altae valdc com- 

 plauatae, margine autico acuto; una superius bifida. Sulci 

 2'y2 Centim. profuudi, sinu acutissimo. lu quavis costa 9 — 10 

 tubercula; iuferiora magis approximata , iu medio ly^ Ceutim. 

 distautia. Spiuae iuferiori tuberculi margiue affixae , costa iu- 

 ter tubercula arcuatim promiueute; sp. pallide fuscae , rix dia- 

 phauae, uou spleudeutes, superiores fere albidae. Spina media 

 erecta una, 2^fj, Centim. longa, sed infima radiantium paullo 

 brevior; harum 6 — 8, rarissime 9 adsunt, panllo minores, 

 adscendentes; infiraa omuinra maxima, 3 Centim.; supremae 

 minimac. Omnes basi trigonae, apice teretes; in inferiore 

 trunci parte firmae, in sup. molliores, flexiles. Laterales 

 costarum impressiones non profundae. In vertice costae se tan- 

 gunt, non couflanut. — DilFert adeo noster, quem antea 

 E. acuato adscripserara, ab illo , quem izMÄ: et Otto (1. c. p. 

 422.) descripserunt, costis paucioribus, iinpressionibus latera- 

 libus praesentibus, spina centrali una. Cum autem trunci for- 

 ma, habitu, costis acnatis caet. magnopere conveniat, cautius 

 duxi, E. tephracantho plantam nostram adnumerare, quam 

 novo nomine iusignire. 



Characteres, qui ad Melocacti et Echinocacti species di- 

 stingnendas, huc usque ab auctoribus sunt adhibiti, utpluri- 

 mnm incerti nobis esse videntur : nee mirum, cum fere omnes ex 

 organis caulinis et foliaceis petiti sint , qnae in his plantis adeo 



