167 



fluris parte fortasse causa est, quod petala hie staminoidea fiunt; 

 talia enim stamina majora certe mihi habenda esse videntur ex 

 hisce observatiouiibus. In Swartzia multijiiga m. , ubi petalnm 

 extus sericeom est, filameuta miuorum quidem staminum glabra, 

 majornm sericea inveniuiitur; idem accidit in Sw. acutifolia m. 

 et moutana m. ubi petalum et filamcuta majora pubcscimt; dein 

 quiim praefloratio Swartziearnm plane papilionacea sit, stamina 

 majora eundem in alabastro habent sitiim, quem petala deficien- 

 tia habitura essent; denique et insertio mihi magis externa vi- 

 detur quam minorum staminum. Quod staminum minorum an- 

 therae infertiles sunt ex meis observationibus non patet; certe 

 quidem in Swartzia pulchra m., grandiflora W., acuminata W., 

 Brasilicnsi et glabra m. minores antherae dehiscentes poUinem 

 emittiint. 



Legumina pauca hujus geueris usque nunc descripta sunt; 

 etiam inter sequentes unicam modo speciem fructiferam obser- 

 Tavi, Sw, pulchrara m. Ovarii structuram singnlarem Touna- 

 teae Aubl. quam De Candoll, diligentcr descripsit, in Sw. gla- 

 bra et sericea observavi, similem in Sw. multijuga, montana, 

 acutifolia, Brasiliensi et dipetala, tamen sensim in stylum elon- 

 gatum longiorem subcompressum transit ex. gr. in Sw. simpli- 

 cifolia. Species sequentes partim a Sellow in Brasilia lectae 

 sunt, partim in Herb. Willd. iueditae occurrunt, duas dar. 

 viri Kunth et Lucae liberalissime mecum commnnicarniü. Duae 

 ex his imprimis memoraudae sunt. 



In Herb. Willd. n. 10291 Swartzia adservatur nomine di- 

 petala, quam pr. Bahiam lectam ill. comes Hoffmannsegg com> 

 mnnicavit , qui noTum ex ea genus condere voluit nomine Dino- 

 palium; specimcn jam satis mancum est, at ex icone a Hoff- 

 mannsegg addita et descriptione patet duo ei esse petala aequa- 

 lia, quornm tamen locus ex icone non satis perspici potest. 

 lusnper in omnibns specimiuis floribus duo sunt oraria, at non, 



