14 WILLEBRORDUS SNELLIUS. 



bekenden geleerde is. vossius, waarin de leer van descartes en voor- 

 al zijne theorie over het licht wordt bestreden , en gezegd , dat 

 wiLLEBRORD SNELLIUS eon belangrijk werk over het licht in drie deelen 

 naliet, dat hem door zijn zoon, na den dood des vaders, werd ver- 

 toond. Hierin kwam naar zijne getuigenis de genoemde eigenschap doch 

 in gewijzigden vorm voor. Elders verhaalt vossius , dat hortensius , de 

 reeds hiervoor genoemde leerling van snellius , later hoogleeraar te 

 Amsterdam, deze eigenschap in zijne openbare lessen als van snellius 

 afkomstig had opgenomen en verklaard, en descartes hierdoor gedu- 

 rende zijn langdurig verblijf in Holland met haar is bekend geworden. 

 Een ander getuigenis is van niet minder gewicht. In de Dioptrica 

 van christiaan hüygens (in 1703, dus na zijn dood, te Leiden uitge- 

 geven) leest men (p. 2 en 3) , dat de wet bij de breking van het licht 

 lang door kepler te vergeefs gezocht, door snellius na vele proefne- 

 mingen is gevonden en in dezen vorm opgesteld : verlengt men den 

 invallenden en den gebroken straal tot zij heiden een tiveede normaal 

 op het vlak ontmoeten^ dan hebhen de stukken tusschen het voetpunt van 

 beide stralen en deze normaal begrepen eene standvastige verhouding. 

 Blijkbaar is dit de bekende wet, doch in een minder bruikbaren vorm. 

 HuYGENS voegt er bij , dat alles wat door snellius over het licht is ge- 

 vonden en in een werk beschreven , onuitgegeven bleef, doch dat hij 

 zelf het heeft gelezen, terwijl hij aanneemt, dat ook descartes het 

 heeft gezien en daardoor met genoemde wet is bekend geworden; dat 

 hij haar in een anderen , meer bruikbaren vorm in zijn eigen werk 

 opnam , zonder de bron , waaruit hij haar had ontleend , te noemen . 



Zeer is het te verwonderen en te betreuren , dat het nagelaten hand- 

 schrift door mannen als vossius en huygens , die er de volle waarde 

 van erkenden, gezien en bestudeerd, nimmer werd uitgegeven. Noch 

 meer valt te betreuren, dat het thans spoorloos is verdwenen; althans 

 aan de bibliotheek de Leidsche hoogeschool is het niet voorhanden , 

 en alle pogingen om het elders te ontdekken waren te vergeefs. 



Toch moet erkend worden, dat het buitenland ten opzichte van deze 

 ontdekking toegevender is geweest dan van de vorige. Hier wordt snel- 

 lius miskend, hoewel geen twijfel mogelijk is; daar echter wordt hem 

 ook in fransche en duitsche leerboeken alle eer der ontdekking gege- 

 ven; ja, de meesten aarzolen niet op grond der getuigenis van vossius 

 en HUVGKNS het vermoeden uit te spreken, dat descartes gedurende 

 zijn langdurig verblijf in Holland met de ontdekking van snellius is 



