20 HËT TRlNSVAALSCHÉ &OÜD. 



het district Ly denburg in het noord-oostelijk gedeelte der Transvaal. 



Ziehier de beschrijving, welke een Engelschman , die in de lente 

 van dit jaar de Transvaalsche goudvelden aldaar, inzonderheid die der 

 lioeven Lissabon en Berlijn , bezocht , daarvan geeft. ^ 



"Bij het naderen van Lydenburg vertoonde zich een geheele ver- 

 andering in do geologische gesteldheid van het land. Tot hiertoe was 

 dit vlak , en wij gingen klaarblijkelijk over pleinen en terrassen van 

 sedimentaire stoffen. Nu echter werd de grond meer gebroken, en 

 spitse heuvels , met bazalttoppen , die op machtige vestingwerken ge- 

 leken , werden de meest in het oog vallende eigendommelijkheid van 

 het landschap. 



"Het is wel bekend dat mineraal-aderen het veelVuldigst in berg- 

 achtige streken voorkomen , en dat goud voerende aderen het rijkst 

 zijn nabij de ontmoeting van gestratifieerde en vulkanische formaties. 

 De het meeste goud bevattende aderen worden meestal gevonden in 

 een leigesteente, dicht bij de plaatsen waar vulkanische rotsgesteenten 

 dit bij eene of andere uitbarsting doorboord en verwrongen hebben. 

 Dit is het geval in Californië , in Nieuw-Holland , op de kust van 

 Guinea , in het Oeralgebergte , en overal ter wereld waar goudvoerend 

 kwarts is gevonden. Het is hetzelfde hier als elders waar men het lei- 

 gesteente verscheurd en verwrongen vindt door eruptie van graniet , 

 serpentijn en andere plutonische rotsen. De hoofd-kwartsaderen loopen 

 langs de uitpuilende kanten van dat gesteente en veïtoonen zich als 

 het voortbrengsel van eene tweede eruptie, die plaats greep voordat 

 het eerste geheel bekoeld was. De eerste eruptie had zich niet alleen 

 een weg gebaand door de leiformatie , maar had bovendien door hare 

 hitte deze in allerlei richtingen doen scheuren en barsten, en de daar- 

 door ontstane tusschenruimten hadden zich bij eene tweede eruptie met 

 kwarts gevuld, en dit kwarts is de zitplaats van het goud. Niet de 

 dikste kwartsaderen maar veeleer de dunnere zijn het rijkst daaraan. 

 Ik verzamelde daarvan stukken die per ton 268 onsen goud bevatten, 

 (1. i. voor eene waarde van meer dan 1000 pd. sterling. Deze goud- 

 voerende kwartsaders strekken zich over een groot gedeelte van de 

 genoemde hoeven uit en kunnen mijlen ver aan de oppervlakte des 

 bodems vervolgd worden. In elk stuk kwarts, dat ik verbrijzelde, vond 



' Ov«;rgcuomcii iii liet Jlandelablad, 3 Juni 1883. 



