24 HET TRANSVAAtfjSCHE GOUD. 



leend, vormen niet alleen eene reeds zeer productieve belasting, waar- 

 door de schatkist van den staat gestijfd wordt, maar werken bovendien 

 mede om van de goudvelden lieden verwijderd te houden die als 

 minder goede elementen eener bevolking zouden te beschouwen zijn. 

 Meer en meer toch komen nu de claims in handen van personen en 

 maatschappijen, die kapitaal genoeg bezitten om eene geregelde en 

 planmatige exploitatie in het werk te stellen , waarbij minder op het 

 oogenblikkelijk voordeel dan op de duurzame opbrengst der met be- 

 langrijke kosten aangelegde werken wordt gelet. Zoo wordt de roof- 

 bouw verhinderd, die anders niet uitblijven zoude en waardoor de toe- 

 komst bedreigd zoude worden. 



Aan het hoofd van elk goudveld staat een goudcommissaris, aan 

 wien de zorg voor de handhaving der reglementen en der goede orde 

 is opgedragen , en die tevens belast is met de inning der voor de 

 licentiën verschuldigde gelden en het houden van behoorlijke registers 

 daarvan en van alle uitgaven. Maandelijks zendt hij zijne staten en 

 overgehouden gelden in bij den thesaurier-generaal. Aan hem zelven 

 is verboden in het bezit te zijn van claims op het door hem beheerde 

 goudveld. Ook mag hij niet als agent voor anderen handelen , noch 

 aandeel hebben in eenig delvers-vennootschap. 



Ter behartiging van de belangen der delvers wordt op elk goudveld 

 een uit negen personen bestaand delvers-comité gekozen. De keuze van 

 dit comité geschiedt uit en door hen die in het bezit zijn van Heen- 

 tien. Dit comité komt van tijd tot tijd samen onder het voorzitterschap 

 van den goudcommissaris, en neemt besluiten en beraamt maatregelen, 

 die tot algemeen nut der delvers moeten strekken, en beslist ook in 

 eerste instantie over geschillen die tusschen de delvers zelven gerezen zijn. 



Zeker mag men vertrouwen dat onder de werking dezer wet de 

 Transvaalsche goudvelden eene goede toekomst te gemoet gaan , en 

 dat zij meer en meer blijken zullen eene kostbare bezitting te zijn 

 voor het land en het volk in Zuid- Afrika, waarheen de blikken van 

 ons Nederlanders zoo dikwijls belangstellend gericht zijn. 



Amersfoort, October 1883. 



