WiLLEBRORDUS SNELLIUS. 3 



eerste studenten als tot de eerste hoogleeraren der nieuwe school , waar 

 hij onder zijne leerlingen prins maürits mocht tellen. Nog eenmaal 

 vertrok hij naar Hessen om zijn beschermer en vriend den landgraaf 

 te bezoeken , met wien hij ook later steeds briefwisseling heeft onderhou- 

 den. Na zijn terugkeer werd hij in 1601 tot gewoon hoogleeraar in de 

 wijsbegeerte aangesteld en vervulde in het vaderland , niettegenstaande 

 hij herhaaldelijk aanbiedingen uit het buitenland ontving, dezen leerstoel 

 tot aan zijn dood in 1613 , terwijl hij gedurende dien tijd voortdurend 

 de wiskunde bleef onderwijzen en driemaal de waardigheid van rector 

 magnificus bekleedde. Hij was een tijdgenoot van gomarüs en arminius , 

 de welbekende godgeleerden; met den laatsten, die in dezelfde stad 

 geboren was en hem te Marburg had bezocht, was hij zeer bevriend; 

 of hij in den strijd tusschen beide ook zijne zijde hield, is wel waar- 

 schijnlijk , doch niet bewezen. 



De veelzijdigheid van studie en ontwikkeling , die aan het licht komt 

 zoowel door zijne leerjaren in den vreemde als door de verscheiden- 

 heid van vakken , die hij aan de hoogeschool achtereenvolgens en gelijk- 

 tijdig onderwees , is evenzoo te bespeuren in zijne nagelaten geschriften , 

 die zoowel over de wis- en natuurkundige als de wijsgeerige weten- 

 schappen handelen , doch geen van allen een blijvend spoor hebben achter- 

 gelaten. Hij liet echter een zoon na , die niet alleen zijn arbeid en werk- 

 kring voortzette , maar hun naam voor altijd eene eereplaats onder de 

 doorluchtigste der hoogeschool bezorgde. 



Deze zoon willebrord (die zich in zijn latijnsche geschriften wille- 

 BRORDUS SNELLiüs a ROiJEN nocmt CU daardoor onder dien naam bekend 

 is gebleven) werd te Leiden in 1591 geboren. Zijn vader bestemde hem 

 voor de studie der rechten , doch reeds vroeg gaf hij zulke doorslaande 

 bewijzen van aanleg voor de wiskunde, dat zijn vader dit voornemen 

 moest opgeven en hem in zijne studie vrij liet. Op zijn 17de jaar gaf wil- 

 lebrord zijn eerste wiskundig werk ^ uit en hield op zijn 19de jaar 

 openbare lessen over de Almagest van ptolemaeus. Die vroege ontwik- 

 keling gaf zijn vader aanleiding om hem naar hét buitenland te zenden , 

 teneinde daar eenige hoogescholen te bezoeken. Op dezen tocht leerde 

 hij te Würzburg adrianus romanus kennen en te Praag tycho brahé , 



' Willebrord schijnt niet aan de Leidsche hoogeschool te hebben gestudeerd, althans 

 zijn naam komt niet in het Album studiosorum voor. Wel werd in 1590 een student 

 van geheel deuzelfden naam ingeschreven, doch blijkbaar is dit een ander, waarschijn- 

 lijk eeo broeder zijns vaders. 



