2 SVILLEBRORDUS SNELLIUS. 



onder de talrijke brieven en manuscripten van beroemde mannen, die 

 vroeger aan de Leidsche hoogeschool waren verbonden. 



Zijn vader ging hem voor in de wetenschappelijke loopbaan; reeds 

 zijn arbeid zou den naam van snellius onder de best bekende aan de 

 Leidsche hoogeschool hebben doen opnemen, indien de grootere ver- 

 dienste van den zoon niet die van den vader in de schaduw had gesteld. 



Deze vader, rudolf snel van roijen (of zoo als hij zich naar de 

 gewoonte van dien tijd in zijne lat^nsehe geschriften noemt rodolphus 

 SNELLIUS a roijen) wci'd in 1546 te Oudewater uit eene oude en wel- 

 gestelde familie geboren. Reeds vroeg toonde hij groeten aanleg voor 

 studie ; zijne eerste opleiding ontving hij te Utrecht ; toen hij den school- 

 cursus aldaar doorloopen had en middelerwijl zijn vader overleden was , 

 keerde hij naar zijn geboortestad terug , doch om er niet lang te blijven. 

 Zijn rustelooze geest deed hem- in het stille stadje geen vrede vinden, 

 zoodat zijne moeder besloot hem reeds op zijn vijftiende jaar, tot voort- 

 zetting zijner studiën, naar het buitenland te zenden. Aan verschillende 

 hoogescholen , zooals Jena , Wittenberg en Heidelberg , legde hij zich 

 vooral op de letterkundige studiën toe; de pest joeg hem uit laatstge- 

 noemde stad naar Marburg in Hessen, waar hij tot magister artium 

 werd bevorderd en zich vooral op de beoefening der wijsbegeerte toe- 

 legde. Hier bleef hij vele jaren , gaf er onderwijs in de grieksche , la- 

 tijnsche en hebreeuwsche letteren en was er om zijne groote en veel- 

 zijdige kennis zeer gezien. Doch ook hier vond hij geen rust. Met een 

 jongeren broeder , die uit het vaderland tot hem werd gezonden , ver- 

 trok hij naar Italië en veranderde met het land ook de richting zijner 

 studiën, want te Pisa en Florence legde hij zich op de geneeskunde 

 toe. Vervolgens trok hij naar Rome en van daar weer terug naar Mar- 

 burg , doch toen werd hem de aandrang naar het vaderland , dat in 

 zulke rampspoedige omstandigheden verkeerde , te sterk. Na zestien ja- 

 ren rondzwervens in den vreemde keerde hij naar Holland terug; hij 

 vond zijn geboortestad grootendeels verwoest en verlaten. Hij vestigde 

 zich hier en huwde, doch vertrok weldra naar Leiden, aangetrokken 

 door de vestiging der nieuwe hoogeschool. Eerst liet hij zich hier als 

 student in de medicijnen (blijkens het Alhimi Studiosorum den 289ten 

 October 1578) inschrijven; doch weldra werd hij door curatoren der hoo- 

 geschool tot lector aangesteld , kort daarna tot buitengewoon hoogleeraar 

 in de wiskunde, terwijl hem ook een tijd lang het onderwijs in de 

 hebreeuwsche taal werd opgedragen. Hij behoorde dus zoowel tot de 



