OP DE WORDING VAN ONS ZONNESTELSEL. 95 



ploegt aan dalen gelijk; hoe zij ginds het land, dat zij in hare ijlende 

 vaart heeft losgewoeld en de rotsblokken , die zij heeft afgescheurd , 

 op elkander hoopt tot een hoogte, die aan een berg doet denken. En 

 dat alles tweemaal eiken dag. Wat al veranderingen moeten zulke ge- 

 tijden niet hebben gewrocht en hoe menigmaal zal niet het eene getij 

 hebben vernietigd , wat het voorafgaande had opgebouwd ? 



Is deze schildering te sterk gekleurd? Ik geloof het niet, want 

 machtig is de oceaan , zoowel in het vernielen als in het opbouwen. 



Ik ben echter tevens de eerste om te bekennen dat , wat den grond- 

 slag dezer beschouwingen betreft , er veel is dat aan bedenking on- 

 derhevig is. Wie waarborgt ons dat de afstand van de maan niet 

 grooter was , of dat de lengte van den dag niet te kort is gesteld ? Niets. 

 Geef echter aan onze schilderij minder grootsche afmetingen en er 

 blijft nog genoeg over om de bewering van ball te rechtvaardigen, 

 dat de geologen bij hunne beschouwingen niet genoeg rekening heb- 

 ben gehouden van den invloed der getij werking. Wel kennen zij aan 

 de getijden een zekeren invloed toe op de vorming der aardschors , 

 maar zij nemen de getijden zooals zij nu zijn, en verzuimen op 

 te merken, dat in den voortijd, toen zich de eerste sporen van be- 

 werktuigd leven vertoonden , de getijden heel wat grootere afmetingen 

 hebben gehad , en schatten dientengevolge hunne werking te gering. * 



En nu, wat de theorie van darwin aangaat; niemand is er meer van 



' Het denkbeeld van ball betreffende den invloed van hooge vloeden op de vorming 

 der aardkorst , heeft geen algemeenen bijval gevonden en met name heeft de hoogleeraar 

 NEWBERRY daartegen verscheidene bezwaren geopperd. Ik laat het aan anderen, meer 

 bevoegd om zich in dezen strijd te mengen, over om te beslissen wie gelijk heeft , 

 maar mag niet ontveinzen, dat het mij voorkomt, dat nkwberry te ver gaat, wanneer 

 hij op grond van zijne bedenkingen tegen het bestaan van hooge vloeden gedurende het 

 Palaeozoïsch tijdvak, de geheele theorie van dauwin verwerpt. Het bovengenoemde denk- 

 beeld van BALL gaat van hem zelf uit; het staat tot op een zekere hoogte op zich 

 zelf en allerminst gaat het aan om te beweren , dat daarmede de theorie van darwin 

 zoude staan of vallen. 



Ball heeft overigens in Nature van 28 Dec. 1882 de verschillende bedenkingen, die 

 tegen zijne zienswijze zijn aangevoerd, kortelijk besproken en aangetoond dat de meeste be- 

 zwaren op een misverstand berusten , voortspruitende uit een verkeerde opvatting ten 

 aanzien van het geologisch tijdperk , waarin de hooge vloeden hebben plaats gehad. 

 Alles samengenomen is de slotsom van ball deze , dat hij van hetgeen door hem met 

 betrekking tot de hooge vloeden is aangevoerd, en dat door hem eerst na rijpe over- 

 weging was neergeschreven, niets terugneemt. 



