OZON. 101 



En ook nadat schönbein zijn lang gehandhaafd standpunt verlaten had 

 en in ozon een gewijzigden (allotropischen) toestand van zuurstof had 

 erkend , — was hij het we-derom , wiens voortgezet onderzoek telkens 

 nieuwe gezichtspunten aanwees. De eerste vraag , die zich daarbij aan 

 hem opwierp , was deze : in welk opzicht het ozon van gewone zuur- 

 stof verschilt. Hoe eenvoudig schijnbaar van inhoud , — toch moest een 

 breede reeks van proefnemingen voorafgaan , om op deze vraag een 

 duidelijk en zeker antwoord te geven. Moeilijk vooral werd hare be- 

 antwoording , toen scHÖNBEiN zelf daaraan vastknoopte het vermoedelijk 

 bestaan van een tweeden ozontoestand, dien hij onderscheidde met den 

 naam van antozon. 



De eerste aanleiding tot dit vermoeden gaf de waarneming, dat on- 

 derscheidene hoogere zuurstofverbindingen (superoxyden) van metalen , 

 o. a. van lood , zilver en waterstof, een deel van hun zuurstof in actie- 

 ven (ozonaardigen) toestand bevat, en dit deel gemakkelijk verliezen 

 en overdragen op andere stoffen. In de tweede plaats: dat bij inwer- 

 king van ozon of van die hoogere oxyden van zilver of van lood op 

 waterstofsuperoxyd , gewone zuurstof ontstaat. Deze laatste waarneming 

 achtte scHÖNBEiN blijkbaar van veel belang ; zij voerde hem, in verband 

 met de eerste, tot de veronderstelling, dat de superoxyden van zilver 

 en lood de actieve zuurstof in een anderen toestand bevatten dan wa- 

 terstofsuperoxyd. M. a. w. dat die verschillende superoxyden de actieve 

 zuurstof in twee onderscheidene toestanden (modificaties) kunnen be- 

 vatten, die zich als plus [-{-] en minus [— ] tot elkander verhouden 

 of als positief- en negatief- actieve zuurstof. Terwijl hij de negatief- 

 actieve zuurstof ozon [(-)] en de positief-actieve zuurstof antozon [(+)] 

 noemt, worden de zuurstofverbindingen, die de eerste modificatie be- 

 vatten , ozoniden , — de verbindingen met de laatste zuurstofmodificatie, 

 antozoniden genoemd. Hij beschreef de respectieve eigenschappen van 

 beiden ^ en verklaarde het ontstaan van gewone zuurstof bij hunne 

 inwerking op elkander, eenvoudig hieruit, dat de tegengestelde zuur- 

 stofraodificaties vrijkomen en zich onderling vereenigen onder neutra- 



' In zijne mededeeling over ozon en antozon bericht schönbein dat antozon een nog 

 geringere dichtheid heeft dan waterstof, vloeibaar wordt bij 150 atm. drukking en zich 

 in de chemisch werkzame stralen van het spectrum met ozon onder geweldige ontplof- 

 fing verbindt . En terwijl een negatief elektrische vonk de vereeuiging wel tot stand brengt, 

 zoa dit voor de positief elektrische vonk niet mogelijk zijn. Zie Bijblad 1865, blz. 41. 

 Deze waarnemingen hebben zich intusschen later niet bevestigd. 



