106 OZON. 



vloeistof, ozon gevormd wordt. Uit een verdicliting van moleculen be- 

 hoeft nog niet noodwendig te volgen een verplaatsing of andere groe- 

 peering van atomen in het molecuul. Daarentegen vormt zich altijd 

 ozon, waar elektriciteit, hetzij positieve of negatieve E., uitstroomt in 

 zuurstofgas of zuurstof houdende gasmengsels, — en de ervaring leert , 

 dat de ozonvorming des te krachtiger plaats heeft , naarmate de El. ont- 

 ladingen stiller d. i. zonder slagen of vonken plaats hebben. Vreemd 

 is het, dat het alleen gelukt de geheele hoeveelheid zuurstof te ozo- 

 niseeren , wanneer achtereenvolgens het gevormde ozon wordt afgevoerd. 

 Heeft dit niet plaats , dan schijnt het ozon weer in gewone zuurstof 

 te worden omgezet, zoodra de hoeveelheid ozon een bepaalde grens 

 bereikt. Een dergelijk verschijnsel wordt trouwens opgemerkt bij de 

 vorming van ammoniak uit stikstof en waterstof langs elektrischen weg 

 Ook is gebleken dat de ozonisatie aan de negatieve pool krachtiger 

 is dan aan de positieve , dat zij toeneemt met de sterkte der El. lading j 

 en afneemt met den afstand der elektroden. 



In de tweede plaats heeft het onderzoek geleerd, dat ozon ontstaat 

 bij verdamping van water of van zoutoplossingen. De waarneming ech- 

 ter dat de ozonvorming toeneemt met de sterkte der zoutoplossing , geeft 

 recht tot de veronderstelling , dat deze wijze van ontstaan tot elektri- 

 citeitswerking teruggebracht moet worden en tot een verschijnsel van 

 wrijvingselektriciteit in het bijzonder. Zooveel is zeker dat de zeelucht 

 na storm en eveneens de lucht boven gradeerwerken vrij aanzienlijke 

 hoeveelheden ozon bevatten kan tengevolge van de verdamping. 



Ook ontstaat ozon vrij algemeen bij die scheikundige processen , waarbij 

 zuurstof wordt afgescheiden, hetzij onder den invloed van den elektri- 

 schen stroom (elektrolyse van water) of van zuren. 



In hoever bij de afscheiding (uitademing) van zuurstof door de plan- 

 ten, ozon gevormd wordt, schijnt onbeslist te zijn. Ofschoon luca be- 

 weert dat de atmospherische lucht, die uit een plantenkas over kalium 

 geleid wordt, salpeterzuur vormt en ozonhoudend is, is deze meening 

 door anderen — en daaronder Prof. o. j. mulder en Prof. d. hui- 

 ziNGA — bestreden. Houdt men in het oog de gunstige voorwaarden 

 die voor oxydatieprocessen in het bladweefsel bestaan op het oogenblik 

 van zuurstofvorming, dan schijnt een afscheiding van ozon in en door 

 dat weefsel niet zeer waarschijnlijk. 



Meer zekerheid bestaat, waar het de vorming van ozon betreft door 

 langzame verbranding van phosphorus in vochtige lucht. Heeft die lang- 



