116 OZON. 



Is door ons reeds opgemerkt , dat het ozongehalte der lucht zeer ver- 

 schillend kan zijn , al naarmate zij van bosschen of van steden naar ons 

 is overgewaaid, dan moet ook daaruit reeds volgen, dat de invloed der ivind- 

 rk'hting , waarin de sterkste ozonreactie waargenomen wordt, geheel 

 beheerscht wordt door de ligging van de plaats van waarneming. Dit 

 wordt voor kuststreken nog bevestigd door het feit, dat het ozongehalte 

 der lucht daar veel grooter is , wanneer de wind van zee naar land , 

 dan omgekeerd van land naar zee gericht is. Voor ons land zijn daar- 

 omtrent zeer uitvoerige onderzoekingen ondernomen door Prof. hüizinga 

 aan de kusten van Texel ; voor Engeland door fox. Deze waarne- 

 mingen vooral wijzen er op, dat de verdamping van water, van zout- 

 oplossingen in het bijzonder, als een der belangrijkste bronnen voor 

 ozon beschouwd moet worden. Wat overigens de invloed van de wind- 

 richting op het ozongehalte der lucht betreft, daaromtrent bericht 

 DESPALLES , dat ecu maximum van ozon wordt waargenomen bij wes- 

 ten-, een minimum bij oostenwind, zoo n.1. de wind uit het zuiden 

 naar het noorden loopt. Hij acht dit hoog ozongehalte onder die om- 

 standigheden voor de openbare gezondheid eer voordeelig dan nadeelig ^ 



Vraagt men nu van welke beteekenis het ozon in onzen dampkring 

 is voor het leven van plant of dier, — dan moet de wetenschap op 

 die vraag het antwoord schuldig blijven. Ofschoon, bij de intensieve 

 werking die ozon uitoefent op organische stoffen en op dierlijke weef- 

 sels , slijmvliezen in het bijzonder , wel te verwachten is , dat daaraan een 

 rol toekomt in de levensverschijnselen van planten en dieren, geheel 

 twijfelachtig is de richting, waarin het werkt, het aandeel dat bet 

 daarbij heeft. 



Intusschen ontbreekt het niet aan onderzoekingen , van verschillende 

 kanten ingesteld om op dit punt tot klaarheid te komen. Vooral waar 

 het geldt den invloed, dien het meer of minder ozongehalte der at- 

 mospheer uitoefent op den gang der cholera. Maar het is ook juist 

 op dit gebied, dat de verschillende waarnemingen tot de meest uit- 

 eenloopende uitkomsten geleid hebben. Terwijl moffat gedurende de 

 cholera-epidemieën die in 1854 en 1866 in Engeland heerschten , waar- 

 nam dat de grootste intensiteit der cholera samenviel met een minimum 



' Zie Bijblad 1873, blz. 29. 



