BENIGE LICHTIETINGEN. 



DOOR 



M. LOGEMAN, 



Kapitein Kwartiermeester bij liet Oost-Indische leger. 



Ik wensch aan de lezers van dit Album de uitkomsten aan te bieden 

 van eenige liehtmetingen , die ik in den winter van 1882 — 83 te 

 Haarlem , waar ik toen verblijf hield , verricht heb. 



Een aanleiding daartoe vond ik eenigen tijd te voren in het Cristal 

 Palace te Londen. Men vertoonde daar een verbeterden gasbrander, 

 onder den naam van Du])lexburner. Deze bestaat uit twee kleine spieet- 

 branders van speksteen , op geringen afstand voor elkander geplaatst 

 op dezelfde monding , zoo , dat als het daar uitstroomende gas ontsto- 

 ken wordt , de twee vlammen tot één veel breedere en helder lichtende 

 samenvloeien. Twee dergelijke brandertjes werden daarnevens vertoond, 

 waarvan de een aan een caoutchoucbuisje was verbonden , zoodat het 

 gemakkkelijk was om de beide wat verder van elkander af, of zoo 

 dicht bij elkander te plaatsen dat de vlammen ineenvloeiden. Geschiedde 

 dit nadat deze eerst afzonderlijk hadden gebrand, dan was het zelfs 

 bij daglicht in het oog vallend dat de zoo verkregen enkele vlam een 

 veel sterker licht gaf, dan dat wat de beide te zamen gaven, als zij 

 van elkander afgezonderd branden. Bij hetzelfde gasverbruik verkreeg 

 men dus in het eerste geval veel meer licht dan in het tweede. De 

 vraag was nu maar of in het tweede geval reeds de verhouding tus- 

 schen lichtsterkte en gasverbruik al of niet gunstig was. Zoo ja , dan 

 was het zonder eenige opzettelijke meting nu reeds hoogst waarschijn- 

 lijk, dat bij de "Duplex" die verhouding zeer gunstig zijn moest en 

 dus deze brander zeer aanbevelenswaard. Zoo neen , dan kon deze nog 

 Toordeelig zijn, maar ook de tegenovergestelde eigenschap bezitten. Ik 

 achtte het der moeite waard dit te onderzoeken en nam daarom zulk 

 een brander mede. Toen ik mij tot dit onderzoek voorbereidde, kwamen 



