150 OVER DE VORMING VAN EILANDEN. 



leven, maar hoe konden zij dan de uit groote diepten oprijzende riffen 

 Vormen? Onderzeesche bergen van zulk eene gelijkmatige hoogte waren 

 immers iets ondenkbaars. Waar op aarde zag men bergreeksen op ge- 

 lijke hoogte als met eene reusachtige zeis afgesneden ? Slechts de dalings- 

 theorie scheen eene voldoende verklaring te geven. Wanneer de rots- 

 lagen , waarop het koraaldier zijn stok bouwt , zelve langzaam verzinken , 

 dan moet de onderste stok sterven en behoeden de bovenste polypen 

 het eiland alleen tegen vernietiging. Komt nu het koraaldier aan de 

 oppervlakte der zee , dan sterft het af , als de dalende beweging van 

 't eiland ophoudt; iets lager, om dit punt heen, bouwen de andere 

 verder in verband met golfslag en windrichting, en de lagunenriffen 

 ontstaan , terwijl de dalende beweging weder in gang is , om het ver- 

 zinkende eiland. Humboldt was een der weinigen , die meende , dat 

 alleen meer kennis van de grondslagen der polypenstokken tot volle 

 klaarheid in deze kon brengen. Peschel , lyell en dana , om eenigen 

 te noemen , vereenigden zich volkomen met darwin's hypothesen. Maar 

 in den laatsten tijd hebben semper en j. j. rein deze quaestie weder 

 op het tapijt gebracht. Semper wees er op , hoe , door 't afsterven 

 van den koraalstok aan de oppervlakte , ook zonder eene dalende be- 

 weging van 't geheel , zoogenaamde atollen moesten ontstaan. Ook op 

 andere gronden is darwin's theorie in deze aan sterken twijfel onder- 

 hevig. De dikte der polypenstokken o. a. is ook niet zoo groot, als 

 onze beroemde natuurkundige veeltijds aanneemt; er leven nog andere 

 bouwmeesters in de diepte der zeeën dan koraaldieren , zij zorgen voor 

 den onderslag van het koraalgebouw op de onderzeesche bergen. Dr. 

 HAHN noemt ze ons : het zijn o. a. echinodermen , zeeëgels , slangster- 

 ren en polythalamiën. In zeer diepe zeeën zal men , wanneer de aan- 

 gegeven onderzeesche banken ontbreken, tevergeefs naar koraaleiianden 

 zoeken; "dus hangen ook zij ten nauwste samen met het relief van den 

 zeebodem." "De koraaleilanden zijn niet anders dan oorspronkelijk onder- 

 zeesche bergen, die ten laatste door den opbouwenden arbeid van ver- 

 schillende dieren tot aan den waterspiegel reikten en vervolgens door 

 wind en stroomrichting , die hen organische en onorganische bestand- 

 deelen van allerlei aard aanbracht, boven de zeevlakte uitstaken. 



Aldus nagenoeg luidt het oordeel van Dr. hahn , die bovengenoemde 

 quaesties in zijn werk "• Insel-Studien'''' uitvoerig bespreekt. Dit werk , 

 zooals op het titelblad vermeld staat, proeve eener op orographische en 

 geologische verhoudingen steunende indeeling der eilanden, behandelt 



