OVER DE VORMING VAN EILANDEN. 151 



de eilanden in drie groepen: 1. tektonische eilanden, 2. erosieilanden , 

 3. opgeworpen eilanden. Genoemde groepen worden weder in verschillende 

 onderdeelen gescheiden en deze ieder afzonderlijk besproken , terwijl aan 

 het slot van elke groep het daarin besprokene , nog eens in weinige woor- 

 den samengevat, aan eene korte beschouwing wordt onderworpen. 



Het geheel is dus , niettegenstaande de breede behandeling , niet 

 moeilijk te overzien. Met veel zorg is hier het voornaamste wat in 

 aardrijkskundige werken, tijdschriften, kaarten, reisberichten enz. over 

 de eilanden voorkwam of er betrekking op had , bijeenverzameld. Oude 

 beroemde hypothesen worden door de jongste ontdekkingen onbarm- 

 hartig aangerand; maar Dr. hahn gaat niet alleen afbrekend, ook op- 

 bouwend te werk , en nooit zonder door strenge vergelijking zich zoo- 

 veel mogelijk tegen nieuwe onjuistheden te vrijwaren; terwijl het naar 

 zijne meening thans tijd geworden is, ook in leer- en handboeken aan 

 de nieuwe theoriën recht te laten wedervaren. 



't Is vooral uit dit oogpunt gezien , dat ik Dr. hahn's jongsten ,'arbeid 

 eenigszins uitvoerig wensch te bespreken. Natuurlijk is het niet wensche- 

 lijk, aan elke nieuwe theorie toegang tot de school te verleenen, maar 

 wanneer de gronden , waarop zij steunt , zoo deugdelijk blijken , dat de 

 oude er door omvergestooten of tot halve waarheden herleid worden , is 

 het mijns inziens schadelijk zich krampachtig aan laatstgenoemde te blij- 

 ven vastklemmen. De onderwijzer vooral moet , van zekere hoogte af, de 

 wetenschappelijke stroomingen van zijn tijd in het oog houden , en zich uit 

 den groeten toevloed datgene ten nntte maken , wat waarde belooft te 

 hebben voor de toekomst. Is bovendien de nieuwe theorie niet moeilijker 

 dan de oude voor het bevattingsvermogen van den leerling , dan bestaat 

 er geen enkele reden , waarom men die niet in het leerboek zou opnemen. 



Dr. hahn bespreekt in het eerste hoofdstuk van zijn boek de ge- 

 schiedenis der eilandsystemen. 



De vraag, die men bij een blik op de wereldkaart voelt oprijzen, 

 namelijk deze : of men onder de zoo onregelmatig hier en daar verstrooide 

 eilanden geen grondtypen zou kunnen erkennen, die vraag wekt de 

 hoop in ons , dat wij door het vinden dezer grondvormen ook over de 

 onregelmatige verdeeling en het ontstaan der eilanden tot klaarheid zul- 

 len komen. Wij zouden willen weten , waarom de atlantisclie oceaan 

 zoo in 't oog vallend arm is aan eilanden , waarom Azië's oostelijke rand 

 door die merkwaardige , hem alleen eigen eilandenkctens is omringd , 

 waarom zoo vele kusten , b. v. de noorweegsche , schotsche , patagoni- 



