152 OVER DE VORMING VAN EILANDEN. 



sche door een schaar van dicht op elkaar gedrongen eilanden wordt 

 omzoomd, terwijl andere kusten (b. v. Amerika's westelijke rand van 

 Zuid-Chili tot aan den Pudgetsond) geheel vrij zijn van eilanden. 



Is dit eiland, dat ons door zijn bijzonderen vorm juist in 't oog valt, 

 van den zeebodem opgestegen, of is het een losgerukt stuk van een 

 groot geheel, wellicht het laatste overblijfsel van een verzonken vast 

 land? Als wij het laatste aannemen, op welke wijze werd dan de 

 scheiding bewerkt? Zonken enkele deel en der aardkorst weg of ver- 

 brak het onophoudelijk werken der golven , der stroomende wateren of 

 der regens den samenhang? Als het eiland evenwel geen gedeelte van 

 een vasteland uitmaakte, is het dan door vulkanische werkzaamheid 

 opgeworpen; werd het door koraaldieren op eene onderzeesche bank 

 langzaam opgebouwd, of hebben winden en stroomen zoo lang zand 

 en overblijfsels van planten en dieren bijeengebracht tot eindelijk het 

 nieuwe eiland den zeespiegel bereikte? 



Dr. HAHN wijst er nu op , hoe men het antwoord op de hier boven 

 aangegeven vragen langs verschillende wegen trachtte te verkrijgen; 

 men volgde hierbij o. a. nu eens de morphologische dan weder de 

 biologische methode, welke laatste ouder is, dan men gewoonlijk aan- 

 neemt. Het is tegen deze , dat Dr. hahn gewichtige bedenkingen op- 

 pert. Trots hare beroemde voorstanders ' geraakt hij tot de slotsom , 

 dat men door zuivere biologie geheel andere en min juiste resultaten 

 erlangt, dan wanneer men let op den vorm, den inwendigen bouw en 

 de geographische verdeeling der eilanden; ook wijst Dr. hahn er ons 

 op, hoe wallage in zijn werk '^Island Life" zich niet langer alleen 

 bij biologie bepaalt, maar ook met de geologie der eilanden en de 

 diepten der zeeën rekening houdt. En terecht , meent Dr. hahn , want 

 de flora en fauna van een eiland , hoe aantrekkelijk en nuttig de studie 

 er van moge zijn, kan niet tot grondslag dienen voor op den langen 

 duur berekende eilandsystemen , daar zij aan te veel veranderingen 

 onderhevig is. Soms spoedig, soms langzaam sterft immers een dier of 

 plantensoort uit en wordt door andere wel of niet vervangen. Ook de 

 mensch oefent hierop invloed uit , evengoed als sommige klimatologische 

 verschijnselen dit doen. Met tal van voorbeelden staaft Dr. hahn zijne be- 

 wering. Vele van deze zijn bekend, maar zooals ze hier bijeengegroept 

 zijn , verkondigen zij eene treffende waarheid , namelijk deze : dat men , 



' ZiMMEBMAN, WALLAGE, PESCHEL e. a. 



