OVER DE VORMING VAN EILANDEN. 155 



geweest. Hahn wijst er ons op, hoe men ook bij deze indeeling, die 

 veel voor zich heeft, steeds rekenen moet met de morphologie. 



Ware Seeland b.v. geheel met hooge gebergten of hoogvlakten be- 

 zet, zoodat slechts een smalle kustzoom ter bewoning overbleef, wat 

 baatte het zijne gunstige ligging tusschen Zweden en het cimbrische 

 schiereiland? Alvorens over te gaan tot zijne reeds boven aangegeven 

 op morphologische gronden steunende classificatie , bespreekt hahn nog 

 ten slotte het systeem door kirchhof bij de indeeling der eilanden 

 gevolgd , die hij in hooge en lage , ovale , elliptische en ronde eilanden 

 onderscheidt, daarbij hunne ligging in 't oog houdende. 



II. DE tektonische EILANDEN. 



Deze worden door Dr. hahn in zeven klassen verdeeld naar hun 

 meest karakteristieke hoofdvormen. Wij vinden deze indeel ing echter 

 niet aan het begin maar aan het einde van het hoofdstuk , waar op 

 het besprokene nog eens in weinige woorden wordt teruggekomen. Zoo 

 onderscheidt hij dan: 



1. Eilanden, die als overblijfsels van oude vulkanische bouwsels zijn 

 te beschouwen, maar evenwel geen duidelijke sporen van een krater 

 meer kunnen aantoonen , b.v. de St. Paulsrotsen in den Atlantischen 

 Oceaan, Fernando Noronha, Salas y Gomez enz. 



2. Eilanden , die uit een enkelen vulkaan bestaan , in welks krater na in- 

 storting of wegspoeling van een der zijwanden de zee binnendrong, b.v. het 

 bekende halvemaansvormige St. Paul in den Indischen oceaan, Monte Coli- 

 libre in de Middellandsche zee enz. Santorin wordt door hahn tot de 5de 

 klasse gebracht , daar het niet uitsluitend uit vulkanisch gesteente bestaat. 



3. Het eiland bestaat uit een goed bewaarden vulkaan , verschijnt 

 daardoor als kegel en dikwijls cirkelvormig; niet vulkanische gesteen- 

 ten ontbreken ook bij deze groep nog geheel. Ascension en Tristan 

 d'Acunha worden o. a. als vertegenwoordigers dezer klasse aange- 

 voerd. Darwin noemt den bouw van dit soort van eilanden gevan- 

 genisachtig, daar zij zeer moeilijk te bereiken of te verlaten zijn. Evenals die 

 der vorige klasse zijn zij trouwens vaak als strafkolonies gebruikt. Hahn 

 wijst hiertoe op Fernando Noronha , St. Helena en de Galapagosklippen. 



4. Het eiland bezit meer dan een hoofdberg , is dus niet meer rond , 

 maar dikwijls langwerpig. De eilanden Savaii en Oepoloc zijn voor- 

 beelden voor dit soort van eilanden. Zij hebben reeds kleine dalen en 

 hunne oevers zijn niet meer uitsluitend steil. 



