OVER DE VORMING VAN EILANDEN. 161 



schrijden, bew^ijst hahn, door o. a. fjorden in de Perzische golf aan 

 te toonen , die ritter reeds kende. Ook wordt het gebied der Nieuw- 

 Zeelandsche fjorden meestal te beperkt aangegeven. Zij zijn niet alleen 

 aan de westelijke helling der Alpen aldaar te vinden, maar ook aan 

 de Cookstraat bij Nelson en Picton , waar zelts een landschap den 

 naam van "the Sounds" draagt. Zoo komt Dr. hahn dan tot het be- 

 sluit, dat de gebieden der fjorden en erosie-eilanden volstrekt niet altijd 

 samenvallen met die der gletschers , waardoor 't bewezen is , dat de 

 gletschers er in geen geval de eenige oorzaken van zijn. De gletschers 

 schuren en slijpen ook volstrekt niet altijd over den door hen bedek- 

 ten grond; het is voorgekomen, dat een grasveld na jarenlang door 

 een gletscher bedekt te zijn geweest, onverlet weer te voorschij o kwam. 

 Dr. hahn vermoedt eindelijk, dat wij in later dagen de fjorden onder- 

 scheiden zullen in drie soorten t. w. door tektonisme , door erosie en 

 door daling gevormde fjorden. 



Wat hier verder volgt over de werking van het ijs in de streken , 

 thans door de deensche eilanden en de Oostzee ingenomen , komt in 

 hoofdzaak overeen met hetgeen schunke over datzelfde onderwerp ge- 

 zegd heeft. ') De deensche eilanden vertegenwoordigen onder de erosie- 

 eilanden een afzonderlijk type. Zoo ook Groot-Brittanje , want hahn 

 neemt aan, dat het nauw van Calais , zij 't in een tijdruimte , die eenige 

 duizenden jaren omvat, door langzame wegspoeling der landengte daar 

 ter plaatse is ontstaan. 



IV. DE OPGEWORPEN EILANDEN. 



Dr. HAHN onderscheidt deze in drie soorten en wel in minerogene , 

 phytogene en zoögene eilanden; de groote factor bij het ontstaan der 

 beide eerste is bij eenspoeling; wij zouden ze dus ook wel aanslibbings- 

 eilanden kunnen noemen. 



Natuurlijk komen zij het meest voor in de nabijheid van vlakke kus- 

 ten en daar, waar slibaanvoerende stroomen uitmonden. Dat zij veel 

 te lijden hebben van den golfslag is ons Hollanders genoeg bekend en 

 HAHN is het geheel met credner eens , dat zij zich slechts met het 

 vastland vereenigen , wanneer de zee hiervan terugwijkt , of het laat- 

 ste zich verheft. Moeten nu onze Zeeuwsche en Zuid-Hollandsche eilan- 



' Zie ^-Entstehung der Norddeuiscken Tie/ebene" ia ZeiUchrift für Wisser,- 

 scha/tliche Geographie. B. III, 1882. 



