168 HET LICHT EN DE DIERLIJKE STOFWISSELING. 



De getallen , door von platen medegedeeld , hebben , wel is waar , 

 enkel bettrekking op het door de longen uitgescheiden koolzuur ; doch 

 als men bedenkt , dat — geheel in tegenstelling met kikvorschen — 

 de zoogdieren genoegzaam alleen door de longen ademhalen , terwijl 

 nog geen vijftigste deel van het door deze organen uitgeademde kool- 

 zuur door de huid wordt afgegeven , dan blijkt al wederom uit deze 

 getallen 122, 130, vergeleken met 114, dat de inwerking des lichts , 

 die door bemiddeling der oogen tot stand komt , slechts een deel be- 

 draagt van het aandeel , dat huid en oogen te zamen vertegenwoor- 

 digt. De getallen 122 en 130 worden verminderd tot 114. 



Maar ook de meerdere of mindere hoeveelheid licht , m. a. w. de 

 intensiteit des lichts is van invloed. Ten einde deze intensiteit te meten , 

 bediende moleschott zich van reepen ongelijmd papier , die drie minuten 

 in eene verzadigde oplossing van ammonium-chloride hadden gelegen , 

 daarna tusschen vloeipapier waren gedroogd, en dan 1.5 minuut aan 

 de inwerking van eene ammoniakale-oplossing van zilvernitraat werden 

 blootgesteld. Op eene bijzondere wijze bewaard , werd het aldus toe- 

 bereide papier op 't oogenblik der waarneming vijf minuten lang in 

 dezelfde klok , in welken het te onderzoeken • dier zou worden ge- 

 plaatst , aan de inwerking der lichtstralen blootgesteld. De kleurs- 

 verandering , die het papier had ondergaan , werd vergeleken met be- 

 hulp eener opzettelijk voor deze proefnemingen vervaardigde lichtschaal. 

 Deze laatste was samengesteld uit twintig verschillende lichttinten. 

 N". 1 was de lichtste, n". 20 vormde de donkerste afdeeling. Bij 't 

 gebruik dier schaal moet men twee zaken niet uit het oog verliezen : 

 1". dat de lichttoon II geenszins kan gezegd worden het dubbel effekt 

 te vertegenwoordigen van lichttoon I , en de voortbrenging van kleur XX 

 evenmin kan gezegd worden een gevolg te zijn van eene twintig maal 

 grootere lichtkracht dan kleur I ; 2". dat in elk geval die tinten slechts 

 de chemische kracht der lichtstralen aanwijzen , zonder dat het be- 

 wezen is , dat een dubbel chemisch lichteifekt ^ ook juist een dubbelen 

 invloed op het organisme , wat de vorming van koolzuur betreft , be- 

 werkt. M. a. w. de verkregen hoeveelheden koolzuur kunnen niet ge- 

 acht worden evenredig te zijn met de cijfers , door welke volgens de 

 opgegeven methode de chemische lichtkracht wordt uitgedrukt, — 

 maar toch ging opklimming in 't een nog steeds gepaard met op- 

 klimming in 't andere , gelijk de volgende tabellen bewijzen : 



^ En dit ckemiscli effekt heeft ook nog enkel betrekking op de ontleding van een 

 zilverzout. 



