HET LICHT EN DE DIERLIJKE STOFWISSELING. 169 



A. 



Gezonde 



kikvorschen. 





Lichtgraad. 



Grammen 



koolzuur voor 100 



gram lichaamsgew, 





en 



L 2 4 



uren. 





1.7 : III.5 : V.7 







0.447 : 0.592 



: 0.679 



of 100 : 205 : 335 



en 





100 : 132 



: 152 



B. 











III.27 : YII.38 







0.545 : 0.645 





of 100 : 226 



en 





100 : 118 





Nemen wij 't gemiddelde van de in A en B voorkomende , weinig 

 van elkaar verschillende lichtgraden 205 en 226 , insgelijks van de 



daarbij behoorende koolzuurverhoudingen 132 en 118, dan verkrijgt 

 men 215 en 125, zoodat hieruit volgt: 



C. 



Liclitgraad. Koolzuurverlioudingen. 



100 : 215 : 335 100 : 125 : 152 



Blinde kikvorschen gaven: 



D. 



Lichtgraad. Koolzuurverhouding. 



100 : 145 100 : 123 



De tegenstrijdigheid, dat blinde kikvorschen bij den lichtgraad 145 

 betrekkelijk meer koolzuur uitscheidden (123) dan de ziende kikvor- 

 vorschen, die volgens B bij den hoogeren lichtgraad 226 slechts 118 

 gaven , zou volgens molesghott behalve in het straks vermelde , aangaande 

 de beteekenis der chemische lichtschaal , ook nog zijne verklaring kunnen 

 vinden in het volgende : het is denkbaar — ofschoon niet waarschijn- 

 lijk — dat de meer breekbare stralen een geringeren invloed op het 

 oog uitoefenen dan de minder breekbare , zoodat , wanneer men slechts 

 de chemische kracht van het licht meet , ziende kikvorschen iets min- 

 der duidelijk dan hlinde dieren het stijgen en dalen van den licht- 

 graad aanschouwelijk maken. Deze meening evenwel werd in 1878 , 

 gelijk wij nader zullen zien , herroepen. 



De bedenkingen evenwel , door pflügee, in 't midden gebracht , 

 noopten molesghott tot nader onderzoek. 



H^ wilde door de reeks van proefnemingen uit te breiden , en tevens 



