HET LICHT EN DE DIERLIJKE STOFWISSELING. 179 



dan hij niet-verminJcte dieren. Voor i^eptielen , vogels en zoogdieren valt 

 aan deze waarheid niet te twijfelen. 



2". Ook nadat de oogen zijn weggenomen , gaat meerdere chemische licht- 

 kracht nog steeds gepaard met ijermeerderde vorming van koolzuur; wij zijn 

 evenwel niet in staat eene wet van evenredigheid op te stellen tusschen twee 

 werkingen , die heide van een aantal oorzaken afhankelijk zijn , die niet 

 alle in gelijken zin werken. 



Hadden M. en F. tot nog toe geëxperimenteerd aan geheele lichamen , 

 tkans gingen zij van stap tot stap verder. Behalve de hersens werden 

 ook de overige centrale deelen van het zenuwstelsel weggenomen. Een 

 ander maal werd zelfs het dier van de huid , soms zelfs van alle in- 

 wendige organen beroofd. Nu eens was er nog een zwakke bloedstroom 

 aanwezig , dan weder werden de proefnemingen gedaan , wanneer die 

 stroom zelfs had opgehouden. Telkens werd de regel bewaarheid ge- 

 vonden , gelijk de volgende tabellen aantoonen : 



Ra7ia esculenta , zonder oogen , kersenen en ruggemerg , maar 

 met zwakken bloedstroom. 



Donker. Lictt. 



100 : 150. 



Rana esculenta , zonder oogen , hersenen , ruggemerg en huid , 

 maar met bloedsomloop. 



Donker. Licht. 



100 : 125. 



Rana esculenta , zonder oogen , hersenen , ruggemerg en huid , 

 en tevens zonder bloedsomloop, Ook de bloot liggende zenuwen 

 waren vernield. 



Donker. Licht. 



100 : 170. 



Proeven met afzonderlijke spieren van konijnen en honden genomen , 

 gaven soortgelijke uitkomsten (100 : 157.) Doet het licht alzoo de 

 hoeveelheid koolzuur ook vermeerderen van op zichzelf staande spieren , 

 dan is het zeker , dat het licht een onmiddellij ken , scheikundigen in- 

 vloed op de weefsels uitoefent , alhoewel deze werking die van het 

 licht door prikkeling van retina en andere zenuwuiteinden niet buiten 

 sluit. De oude stelling van moleschott dat het licht ook zonder tusschen- 

 komst der oogen de stofwisseling bevordert , wordt evenwel door de 

 proeven op zelfstandige weefsels ondubbelzinnig bewezen. 



12 



