HET LICHT EN DE DIERLIJKE STOFWISSELING. 209 



In 't donker. In 't rood. In 't rood-geel-groen. In 't witte liclit. 

 0.329 0.313 0.495 0.514 



of 100 : 95 : 150 : 156 



De cijfers schijnen van de straks medegedeelde nog al aanmerkelijk 

 af te wijken , in zooverre als het witte licht zich hier het werkzaamst 

 betoonde; doch men bedenke, dat het gele en groene licht gemengd 

 was met veel rood. Het rood wijkt in wezenlijkheid af, maar zulks 

 kan een gevolg zijn geweest van mindere helderheid. 



MoLESCHOTT en ruBiNi verbeterden zooveel zij konden de methode. 

 Reeds vóór bÉclard zijn proefnemingen had bekend gemaakt (1858), 

 was MOLESCHOTT begonnen met den invloed van éénklenrig licht na 

 te eraan , doch ook moleschott bezigde aanvankelijk gekleurd glas. De 

 middelcijfers uit 10 proefreeksen , waren: 



kleur. 



liclit graad. 



warmte. 



koolzuur. 



verh. getal, 



rood 



1,9 



23,7° 



0.724 



100 



geel 



1,8 



22,9 



0.749 



103 



blauw 



VII,3 



23,5 



0.831 



114 



Terwijl selmi — piacentini en pott het maximum der werking in 

 't geel vonden , bleek bij moleschott het blauw 't meest werkzaam te zijn. 

 Uit bovenstaande ziet men echter dat de lichtkracht in 't blauw die 

 van 't geel aanmerkelijk overtrof, terwijl ook de temperatuur hooger 

 was. De vraag blijft dus nog welke cijfers zouden verkregen zijn, 

 indien temperatuur en lichtkracht in 't blauw en geel niet hadden 

 verschild. Het door moleschott gebruikte gele glas liet echter behalve 

 geel nog alle andere stralen van het spectrum door, en het blauwe 

 was nog doordringbaar voor rood licht. 



Nu besloot moleschott in plaats van glas te gebruiken naar andere 

 middelstoffen om te zien , die óf werkelyk éénkleurig licht doorlieten , óf 

 althans zulke stralen , die weinig in breekbaarheid verschillen. Hij maakte 

 nu eene ammoniakale oplossing van kopersulfaat , die by 20° eene dicht- 

 heid bezat van 1,020, en welke ter dikte van 3 cM. niets dan blauwe 

 en violette stralen doorliet. Hij wilde nu in de eerste plaats deze 

 chemische stralen vergelijken met u-it licht; de uit wit glas bestaande 

 klok , in welke het te onderzoeken dier was geplaatst , werd in een 

 wijder glas geplaatst, en dit laatste gevuld met eene 3 cM. dikke 

 laag van bovengenoemde koperoplossing , wanneer de werking van 

 blauw-violet licht zou worden nagegaan ; daarentegen met water , als 

 men het dier in wit licht wilde doen ademhalen. Dit laatste was noodig 



