HËT LICHT EK DE DIEÈLlJKE STOFWISSELING. 



213 



Verlichtina;. 



Reptielen. 



Vogels. 



Zoogdieren 



Rana 



Tortel. 



Hoen. 



Kanarie. 



MuscIl. 



Hond. 



Muis. 



esculenta. 



Selmi en 



Selmi en 



MOLESCH. 



MoLESCH. 



Selmi en 





MOLE- 



PlACEN- 



PlACEN- 



en 



en 



PlACEN- 



POTT. 



SCHOTT. 



TINI. 



TINI. 



FüBINI. 



FuBlNI. 



TTNI. 





1856-1857. 



1870. 



1870. 



1877-78. 



1878. 



1870. 



1875. 



Rat. 



MoLESCH. 



en 



FuBINI 



1877.- 



Donker . . . 



Rood 



Blauw . . . . 

 Wit 



100 

 100,5 

 115 

 112 



100 



100 



100 



100 



100 



100 



129 



133 



104 



152 



112 



143 



147 



149 



108 



171 



126 



187 



147 



144 



120 



165 



122 



153 



100 



111 



140 

 137 



Hond , muis en rat geven aanleiding tot de volgende gemiddelde cijfers : 



tusschen donker en rood 100 : 122 



» » » blauw. . . 100 : 151 



» » » wit 100 : 134 



» blauw » » 100 : 89 



Het roode licbt doet dus bij de zoogdieren de koolzuur-vorming toe- 

 nemen , ofschoon niet zooveel als blauw , welke laatste kleur wederom 

 sterker werkt dan wit licht. Het onderscheid tusschen blauw en wit 

 was echter bij de rat het grootst , wat blijkt uit de volgende tabel : 



Blauw. Wit. 

 Eat 100 : 98 moleschott en fubini. 



Hond .... 100 : 97 selmi en piacentini. 



Muis 100 : 82 pott. 



Moleschott en fubini waarschuwen er echter tegen, voorloopig al te 

 veel uit deze statistiek te willen afleiden , te meer daar , gelijk wij 

 hebben opgemerkt , de methoden van onderzoek nog al verschil op- 

 leverden. Selmi en piacentini werkten b. v. met blauwe glazen , die 

 veel rood door lieten , moleschott en fubini met eene kopersulfaat- 

 oplossing , die behalve blauwe , ook nog violette stralen liet doorgaan. 

 En wat de vogels aangaat , te dien opzichte geeft eene vergelijking 

 nog minder juiste uitkomsten , daar selmi en piacentini experimen- 

 teerden nadat genoemde dieren aan de gekleurde stralen waren bloot- 

 gesteld geweest , terwijl moleschott en fubini hunne musch en kanarie 

 onderzochten gedurende den tijd , dat zij in het gekleurde licht waren 

 geplaatst. Wij zullen onze onderzoekers dan ook niet volgen bij hunne 

 nadere analyse der cijfers , maar willen enkel aanstippen , dat zij zich 

 gerechtigd achten tot de volgende uitspraak: »het blau w-violette en 



