216 HET LICHT EN DE DIERLIJKE STOFWISSELING. 



Het licht bevordert de stofwisseling, door niet alleen de hoeveel- 

 heid uitgescheiden koolzuur, maar tevens die van de opgenomen zuur- 

 stof te vermeerderen. 



Een en ander is nagegaan bij reptielen (kikvorschen) , vogels , 

 zoogdieren en insekten. 



De invloed des lichts komt niet alleen door de oogen , maar ook door 

 bemiddeling der huid tot stand. Kikvorschen, vogels en zoogdieren, 

 die van de oogen waren beroofd , gevoelden nog dien invloed des lichts. 



Worden alleen de oogen , of wordt alleen de huid door het licht 

 geprikkeld, dan is de vermeerdering van koolzuur geringer dan wan- 

 neer het geheele dier den lichtprikkel ondervindt. 



Bij zoogdieren en kikvorschen is de invloed des lichts door de oogen 

 alleen nagenoeg even groot als die , welke langs den weg der huid 

 alleen tot stand komt. De som dier beide afzonderlyke invloeden is 

 kleiner dan de totaalwerking van huid en oogen , wanneer deze gelijk- 

 tydig den invloed ondervinden. 



De ademhaling der weefsels wordt niet minder door het licht be- 

 vorderd dan die van 't geheele dier. Zulks werd aangetoond voor 

 de spieren van kikvorschen en zoogdieren , alsmede voor de hersenen 

 en het ruggemerg van vele zoogdieren. 



Met de scheikundige werkzaamheid des lichts neemt insgelijks de hoe- 

 veelheid koolzuur toe , zoowel bij blinde als bij ziende dieren. 



Blauw-violet en rood licht vermeerderen bij vogels en zoogdieren 

 de hoeveelheid koolzuur ; blauw- violette ongeveer evenveel als wit , 

 rood veel minder. 



Bij de kikvorschen is blauw-violet licht even werkzaam als wit licht , 

 rood daarentegen blijkt van geen invloed te zijn. 



Ook bij blinde zoogdieren wordt door blauw-violet en rood licht 

 de hoeveelheid gevormd koolzuur vermeerderd , in geringere mate 

 echter dan bij ziende dieren ; de invloed van het blauw-violette licht 

 is ondertusschen bij blinde dieren betrekkelijk meer verminderd dan 

 die van het rood. De vroegere meening van moleschott dat de chemische 

 stralen , met betrekking tot de vorming van koolzuur , van krachtiger 

 inwerking zijn op de huid dan op de oogen , moet dus vervallen. 

 Wanneer dan de ademhaling der weefsels door het licht wordt be- 

 vorderd, wanneer die werking zoowel door bemiddeling der huid als 

 door die der oogen tot stand komt , wanneer zy met de chemische 

 lichtkracht toeneemt , wanneer de chemische stralen (blauw-violet) zich 

 sterker betoonen dan de warmtestralen (rood) , zoodat deze laatste zelfs 



