HET LICHT EN DE DIERLIJKE STOFWISSELING. 217 



op den kikvorsch zonder invloed blijven , dan wordt men genood- 

 zaakt te erkennen, dat hier eene scheikundige werking van het licht 

 in het spel is. 



Mocht het later bevestigd worden , dat , gelijk uit de proeven van 

 SELMi-piACENTiNi en POTT is gebleken , geel , groen en blauw licht werk- 

 zamer is dan wit licht , dan zou die chemische werking vergezeld 

 gaan van een krachtigen prikkel, die indirekt het verval der dierlijke 

 organische stoffen in de hand werkt. Dat er in 't algemeen zulk een 

 prikkel werkelijk en voortdurend bestaat , volgt uit het feit , dat door 

 het oog alleen vermeerderde koolzuur vorming tot stand komt. 



De proeven op levende , uit hun samenhang met het organisme los- 

 gemaakte weefsels genomen , hebben aangetoond , dat de prikkel , om 

 zijn werking uit te oefenen , zijn weg geenszins door de centrale deelen 

 van het zenuwstelsel behoeft te nemen. 



Misschien zijn het de levensuitingen van het protoplasma of van 

 protaplasma-achtige vormingen, die de door het licht bewerkte om- 

 zettingen inleiden. Deze levensuitingen worden dan evenwel door de 

 chemische stralen krachtiger opgewekt dan door de warmtestralen. 



Blauw- violet en wit licht werken sterker dan rood , en des te sterker 

 naarmate de chemische werkzaamheid grooter is. 



Winterswijk, Mei 1883. 



