230 IETS OVER DEN ROODEN AVONDGLOED 



zwakt , en gaat het doorgelaten licht van geel door het oranje in 

 rood over. 



In de Alpen vindt men een krachtig bewijs voor het aangevoerde. 

 Terwijl de hemel des middags zich door het teruggekaatste licht don- 

 kerblauw vertoont , veroorzaakt het doorgelaten licht bij zonsonder- 

 gang het warme rood , als het gloeien der Alpen bekend. 



Deze uiterst fijne deeltjes , van welken aard zij mogen zijn , oefenen 

 eenc dichroïtische werking op het licht uit. Het licht , 'tgeen zij terug- 

 kaatsen , is blauw , en hetgeen zij doorlaten , oranje of rood. Tyndall 

 geeft de volgende proefneming op , ten bewijze dat de uiterst fijne 

 deeltjes , onverschillig welke hare kleur of scheikundige aard zij , het 

 witte licht met eene blaawe kleur terugkaatsen. Als men eene op- 

 lossing van 1 gram zuivere mastik in 87 gram absoluten alcohol, 

 bij druppels in een glas schoon water laat vallen , ontstaat een fijn 

 neerslag , omdat de hars in water niet oplosbaar is. Bij snel omroeren , 

 ontwaart men , door het daglicht van boven of van voren te laten 

 invallen , een blauwen nevel als het glas voor een donkeren achter- 

 grond is geplaatst , en tevens alle ander licht wordt afgeweerd. 



Men kan op deze wijze een blauw verkrijgen, hetgeen niet bij het 

 blauw van een Italiaanschen hemel ten achteren staat. 



Dat de lengte van den af te leggen weg eenen grooten invloed op 

 de kleur van het licht uitoefent , leert de maan. Als zij hoog aan den 

 hemel staat , straalt zij een wit , iets naar het blauwe treklcend licht 

 uit. Dikwijls zien wij haar echter bloedrood opgaan , omdat de licht- 

 stralen door de breking , die zij bij het voortschrijden in dichtere 

 luchtlagen ondergaan , eenen grooteren weg moeten afleggen , waarbij 

 de meest breekbare stralen het minst worden doorgelaten. De waar- 

 nemingen en onderzoekingen van forbes hebben aangetoond , dat water- 

 damp in zekeren toestand de oorzaak is van het ontstaan van het 

 morgen- en avondrood. Bij toeval naar de zon ziende door dea stoom 

 die uit de veiligheidsklep van een locomotief ontsnapte , was hij ver- 

 baasd de zonneschijf donkeroranjerood te aanschouwen. 



Bij later onderzoek bleek hem dat de stoom of waterdamp slechts 

 dicht bij de opening oranje-rood gekleurd werd , en dit verschijnsel 

 bij verdere verwijdering en meerdere verdichting van den damp ver- 

 dween. Zelfs bij matige dikte kon het zonlicht niet door den damp 

 heen dringen. De waterdamp was vlak boven de opening in volkomen 

 gasvormigen staat doorschynend en kleurloos. Als de damp geheel 

 verdicht en blaasvormig was geworden , was hij kleurloos en bij ge- 



