236 IETS OVER DEN ROODEN AVONDGLOED 



te Parijs bij onderzoek in de ascli van Krakatau werden aangetroffen. 



Ook in ons vaderland werden door de lieeren m. w. beijeeinck en 

 s. VAN DAM in den neerslag van een regenbui, op 13 December 1883 

 te Wageningen gevallen , bij mikroscopiscli onderzoek , dezelfde mine- 

 raaldeeltjes gevonden , die in de asch van Krakatau in een monster , 

 aldaar ter stede voorbanden , worden aangetroffen. In beide stoffen 

 worden gevonden : kleine , doorzichtige glasachtige stukjes , bruin- 

 achtige, half doorzichtige naaldjes en gitzwarte korreltjes met scherpe 

 kanten. Deze voorwerpen waren in de asch gemiddeld grooter , dan 

 die in den neerslag van de regenbui werden aangetroffen. Ook te 

 Amsterdam is , naar mij werd medegedeeld , in die maand eene regenbui 

 gevallen , die op de ruiten en kozijnen een vuile aanslag achter liet. 

 Maar voor zooveel mij bekend is , heeft dit tot geen nader onderzoek 

 aanleiding gegeven. 



De redactie van het genoemde tijdschrift vindt in deze mededee- 

 lingen een volledig bewijs , dat de roode avondgloed werd veroorzaakt 

 door de in het luchtruim zwevende aschdeeltjes uit Krakatau. 



Tot staving van dit gevoelen wordt nog aangevoerd , dat kolonel 

 STUART W0RTLEY, in 1879 op eene reis in de Stille Zuidzee, dikwijls 

 den hemel zoo schitterend gekleurd zag , ongetwijfeld tengevolge van 

 vulkanische asch uit de vulkanen van Zuid-Amerika afkomstig. 



De Engelsche geleerden preece en cookes zijn van meening dat de 

 elektriciteit ook medegewerkt heeft , om de aschdeeltjes tot eene groote 

 hoogte op te voeren. Bij vulkanische uitbarstingen wordt veel elek- 

 triciteit ontwikkeld , en deze zal evenals de aarde zelve negatief zijn. 

 De aschdeeltjes door diezelfde elektriciteit beladen, worden dus afge- 

 stooten en naar den grens van den dampkring opgeheven , en ver- 

 blijven aldaar, zoolang zij nog elektrisch zijn. Het is mij niet duide- 

 lijk dat die negatief geëlektriseerde deeltjes , zoo hoog door de posi- 

 tief elektrische wolken , zonder hare elektriciteit te verliezen , kunnen 

 opgeklommen zijn. 



Naar mijn bescheiden oordeel is de hypothese van lockyer de 

 meest waarschijnlijke , ofschoon die tot heden niet in allen deele als 

 boven bedenking verheven kan worden beschouwd. Ik geloof echter 

 dat men den vochtigheidstoestand van den dampkring te veel uit het 

 oog heeft verloren , om het ontstaan van het verschijnsel te verklaren. 



Volgens eene mededeeling aan hirn van de Académie des S. zagen 

 vele waarnemers den gloed het schitterendst , als de hemel sterk be- 

 wolkt was , alzo o waterdamp bevatte. 



