LIJKVERBRANDING. 251 



oorloofd te Gotha, in het kanton Zürich, te Gratz in Oostenrgk en 

 in Noord-Amerika. Te Brooklyn en te Chicago heeft de overheid er 

 zelfs gelden voor beschikbaar gesteld. Of ook in Engeland voldaan is 

 aan het verzoek, in 1880 door de daar bestaande vereeniging tot 

 de regeering gericht , is mij niet bekend. Inmiddels werd echter te 

 Working een crematorium opgericht. 



Wat de wijze betreft, waarop het verbranden van lijken geschiedt, 

 kon men eerst zich nog niet losmaken van het denkbeeld van brand- 

 stapels , en de op dierenlijken genomen proeven bewezen , dat tot het 

 volledig tot asch verbranden van een lijk — en dit was toch de be- 

 doeling , — enorme hoeveelheden brandstof noodig waren en de onkosten 

 dus zeer groot moesten zijn. Hoe de Grieken en Romeinen het hebben 

 aangelegd om zulk eene volledige verbranding te verkrijgen als zij 

 ongetwijfeld hebben verkregen , is niet duidelijk ^. Maar wij weten 

 ook dat de verbranding bij hen alleen op de lijken der gegoeden 

 werd toegepast , en tevens , dat de verbranding , zooals die nog heden 

 ten dage bij de Hindoe's plaats heeft , veelal zeer onvolledig is en 

 zich niet zelden bepaalt tot eene verkoling van het uitwendige van 

 het lijk , waarna dan de verrotting het overige moet doen. 



Om aan dit bezwaar tegemoet te komen, heeft men onderscheiden 

 verbrandings-ovens voorgeslagen. Vooral in Italië zijn ettelijke van 

 die toestellen uitgedacht , door gorini , brunetti , polli en anderen. 

 In Engeland was het Sir henry thompson , in België melsens , in 

 Duitschland siemens, die zich op het uitdenken van verbrandings- 

 ovens toelegden. Het zou ons te ver voeren , indien ik hier de ver- 

 schillende methoden van verbranding wilde beschrijven. Het moge 

 genoeg zijn te vermelden , dat , in de meeste toestellen van dien aard , 

 de hitte ontwikkeld wordt uit een mengsel van lichtgas en lucht , en 

 dat het lijk aan die hitte , — welke in den te Milaan gebruikelijken 

 toestel 400° C. bedraagt, — wordt blootgesteld in een gemetselden 

 oven , onder welken zich eene ruimte bevindt , in welke de asch neder- 

 valt. Wil men overigens van de inrichting der verschillende verbran- 

 dingsovens meer weten , dan geloof ik niet beter te kunnen doen 

 dan te verwijzen naar het werkje van Dr. p. de pietra santa en 

 M. DE NANsouTY, getiteld: La Cremation, in 1881 te Parijs uitgegeven. 



Wat betreft de voorkeur aan de eene of de andere inrichting te 



Het is mij ook niet helder hoe men in Japan, volgens Miss üird, slechts met 

 weenige takkebosschen" een lijk in tien nren volkomen tot asch kan verbranden. 



