254 DE GRAUWE KLAUWIER. 



slag- en staartpennen zijn zwart met bruin en aan de laatsten ont- 

 waart men kleine witte zoomen ; eene streep , die van den bek door 

 de oogen loopt is donker zwart ; de onderdeelen zijn licht rosékleu- 

 rig; de bek en de pooten zijn zwart. De jongen en het volwassen 

 wgfje gelijken daarentegen in kleur veel op elkaar , zij zijn namelijk 

 van boven roestkleurig , van onderen witachtig , terwijl de meeste 

 kleine vederen halvemaanvormige grauwe dwarsvlekken vertoonen; de 

 bek is grauw en de pooten zijn loodkleurig. De jonge mannetjes onder- 

 scheiden zich alleen door de lichtere onderdeelen met slechts enkele 

 halvemaanvormige dwarsvlekken. Bijzonder lang zijn de haarachtige 

 teugelvederen of borstels (snor) aan de hoeken van den bek. 



Hij bouwt zijn half kogelvormig , uit worteltjes van kruiden , stelen 

 en mos vervaardigd en van binnen met haar en wol belegd nest , op 

 struiken, in heggen of in boomen op eene manshoogte van den grond. 

 Het wijfje legt van vijf tot zeven eieren , die rood- , geel- of groen- 

 achtig wit zijn met grijze en bruine vlekken , die aan het dikke einde in 

 in eenen krans samenloopen. De zang , dien hij in het voorjaar doet 

 hooren , is aangenaam ; hij heeft de gewoonte om in zijnen zang dien 

 van andere vogels en allerlei geluiden , zelfs het blaffen der honden 

 na te bootsen ; zijn loktoon bestaat uit luide heesche tonen , ook 

 laat hij , wanneer hij eenden roofvogel ziet , eenen dergelijken waar- 

 schuwenden kreet hooren. 



De grauwe klauwier is een trekvogel , die hier in April aankomt 

 om weder in September te vertrekken. Hij houdt zich slechts op 

 bepaalde plaatsen op ; men vindt hem nl. in ons land zoowel in de 

 grensprovinciën als langs den duinkant in droge en dorre streken, 

 waar slechts doornstruiken en wilde rozen groeien , of waar die 

 streken grenzen aan het een of ander bosch; ook ziet men hem op 

 de heggen langs de weilanden en soms zelfs in groote boomgaarden. 



Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit allerlei groote insekten, als 

 bijen, groote kevers, rupsen, vlinders, groote sprinkhanen enz., 

 benevens spinnen en aardwormen ; in het voorjaar maakt hij vooral 

 jacht op allerlei jonge kleine vogels; ziet hy soms eenen kleinen kik- 

 ker of hagedis , dan valt hij er dadelijk op aan ; tot zelfs de veldmuis 

 strekt hem tot voedsel. Het is dus wel te begrijpen dat deze kleine 

 vogel zeer moedig moet zijn , en met recht kan men hem dan ook 

 eenen roofvogel onder de zangvogels noemen, ja hij overtreft dezen 

 nog in roofzucht, daar hij vele dieren noodeloos doodt. (In Frankrijk 

 en Duitschland heet hij dan ook écorcheur en Wiirger). De grauwe 



