BE GRAUWE KLAUWIER. 255 



klauwier doodt evenwel zijne prooi niet, zooals de roofvogel, met bek 

 en klauwen, maar alleen met den bek; één ding komt hem echter 

 te hulp bij het dooden van zijne prooi , n.1. de gewoonte om haar , 

 zoodra hij haar bemachtigd heeft , hetzij dood of levend , aan eenen 

 doorn te rijgen, of zoo er geene doornen voorhanden zijn, tusschen 

 twee takjes te klemmen , waardoor het dier dan natuurlijk geheel 

 machteloos is. Is nu onze klauwier verzadigd , dan laat hij zijne nog . 

 halflevende prooi aan den doorn spartelen, totdat hij later in tijden 

 van gebrek komt om dan het dier te verslinden ; doch dikwijls komt hij 

 niet terug , en zoodoende worden vele dieren door hem uit louter 

 moordzucht gedood. 



Ieder klauwierenpaar heeft zijn eigen jachtveld , dat hardnekkig 

 door hen verdedigd wordt tegen lederen indringer van hunne soort ; 

 zulk een jachtveld heeft eene vrij groote uitgestrektheid. Nadat de 

 jongen zijn uitgevlogen heerscht er groote levendigheid op die anders 

 zoo stille plaats; men ziet dan de vijf tot zeven jongen ieder op eenen 

 doornstruik zitten , terwijl de beide ouden druk in de weer zijn voedsel 

 te zoeken voor hunne steeds hongerende jongen en voor zich zelven ; 

 op het heetst van den dag nemen allen eene kleine rust om daarna 

 weder met denzelfden moed te beginnen. Voortdurend ziet men de 

 ouden bijen aanbrengen , welke dan ook hun hoofdvoedsel uitmaken ; 

 van tijd tot tijd ziet men een der ouden met de grootste volharding 

 eenen vlinder navliegen, welke dan ook na tallooze vergeefsche po- 

 gingen ten laatste bemachtigd wordt, 't Is aardig om te zien hoe of 

 een zoo kleine vogel zich meester maakt van eene veldmuis. Achter 

 een boschje verscholen was ik eens in de gelegenheid dien strijd van 

 nabij waar te nemen: op eenigen afstand van mij zat een prachtig 

 mannetje op eenen uitstekenden doorntak zijn jachtveld te bespieden 

 gelijk een valk; eensklaps begint hij met zijnen staart, waaiervormig 

 uitgespreid, te zwaaien van rechts naar links en van boven naar 

 onder , hetgeen 't teeken is dat hij 't een of ander in het oog krijgt ; 

 en weldra onderscheidde ik dan ook niet ver van hem af tusschen 

 eenige bladeren eene veldmuis; blijkbaar wachtte de klauwier op het 

 oogenblik dat de muis van onder de bladeren te voorschyn zou treden 

 in het open veld; dit duurde dan ook niet lang en nauwelijks was 

 de muis een paar voet in het open veld of de klauwier valt met al 

 zijne kracht op haar aan , grijpt haar bij den nek en sleept ha ar 

 een weinig voort; maar de muis wist zich los te maken en trachtte 

 naar haren schuilhoek terug te loopen , doch voordat zij daar aankwam 



