256 DE GRAUWE KLAUWIER. 



had de klauwier haar weder ingehaald ; de muis , die zich nu verlo- 

 ren achtte , waagde nog eene laatste poging tot zelfbehoud en trachtte 

 haren vyand naar de keel te vliegen , waarop deze een weinig in de 

 hoogte vliegt om weder boven op de muis neder te komen. Na 

 haar eenige krachtige houwen met zijnen snavel toegebracht te heb- 

 ben vloog hij , met zijne prooi (die zeker wel de helft woog van 

 het gewicht van den klauwier) in den bek , naar den doorntak terug 

 en reeg de nog haflevende muis aan eenen doorn. Na eenige oogen- 

 blikken triomfantelijk in het rond gekeken te hebben , begon hij de 

 muis die door de vreeselyke pijniging reeds bijna bezweken was, met 

 groote gulzigheid te verslinden zonder haar van te voren geheel te 

 hebben afgemaakt, totdat er ten laatste niets meer van de muis 

 overbleef. Meermalen zag ik eene geheele klauwierenfamilie vergaderd 

 om eenen dorren doorntak, waaraan eenige bijen en twee, soms 

 zelfs drie veldmuizen hingen , welke zij gezamenlijk verslonden ; die 

 muizen waren dus kort achter elkaar door een of door beide ouden 

 gevangen. Ook tracht de grauwe klauwier zich soms meester te 

 maken van kleine vogels , die eenig letsel hebben of wanneer zij in 

 strikken of netten gevangen zitten ; zelfs vogels , die in grootte niet 

 veel van hem verschillen als de vink, geelgors, kneu, enz. 



De onverteerbare deelen van zijn voedsel , als : haren , beentjes , 

 schilden van kevers , pooten van insekten , enz. werpt hij evenals de 

 roofvogels en alle insektenetende klim- en zangvogels in den vorm 

 van balletjes door den bek uit; hierb^' valt alleen op te merken dat 

 deze balletjes bijzonder groot zijn voor eenen zoo kleinen vogel , zij 

 hebben namelijk de grootte van eene boon. Dit verschijnsel vloeit voort 

 uit zijnen sterk ontwikkelden krop , want daarin ontstaan die balletjes 

 of e.g. proppen ; niet alleen de krop , maar al zijne spijsverteringsorganen 

 zijn zeer sterk ontwikkeld. Deze sterke ontwikkeling heeft twee oorzaken : 

 1^. de hoeveelheid van zijn voedsel ; want , daar hij veel voedsel noodig 

 heeft, verslindt hij in korten tijd vele dieren, 2^. de hoedanigheid 

 van het voedsel ; want hij voedt zich met allerlei groote insekten (bijen , 

 groote kevers , sprinkhanen , enz.) en sommige kleine vertebraten (jonge 

 en verminkte kleine vogels, veldmuizen, kikkers en hagedissen). Zoo- 

 wel om de groote hoeveelheid en den voortdurenden toevoer van voedsel 

 als om de moeielijk te verteren groote harde insekten en beentjes , 

 peezen en vliezen der vertebraten , heeft hij dus goede spijsverterings- 

 organen noodig. Niet zooals de zwaluwen voedt hij zich met eene 

 menigte kleinere dieren , maar met eene menigte grootere dieren ; en 



