262 Dl moa's Van kieuw-zeeland. 



reusachtige gletschers van dit tgdperk ontstonden. Hier heeft men ze 

 tot een diepte van dertig meters beneden de oppervlakte gevonden. 

 Ook in de loesslagen komen zij veelvuldig voor en wel tot een diepte 

 van meer dan vijftien meters. Men vindt ze ook in veenen of in slib 

 of loess in de vlakte of lage heuvels , in holen en spleten in de rotsen , 

 om kort te gaan in alle lagen van het quaternaire tijdvak , waarin 

 de omstandigheden gunstig waren om ze bewaard te doen blijven." 



»Uit de waarnemingen, die wij aldus in staat waren te doen, zijn 

 wij genoodzaakt tot het besluit , dat deze reuzenvogels in staat moeten 

 geweest zijn om gedurende zeer langen tijd hun geslacht voort te 

 planten , omdat dezelfde soorten , welke voorkomen in de lagere meer- 

 en rivierbezinkingen , ook gevonden worden in de poelen en moerassen , 

 in de rotsspleten en in de kjökkenmöddings (keukenafval) van het ras der 

 zoogenaamde Moa-jagers , ^ welke laatste blijkbaar het einde van het 

 Dinornis-tijdperk aangeven." 



Dr. HECTOE vermeldt hopen beenderen met steenen werktuigen op 

 den top derCorris-bergen (Zuid-Eiland), 1500 meters boven den zeespiegel. 



De heer b. s. booth {Transactions of New Zealand Institute , 1874) 

 geeft een zeer belangwekkende beschrijving van een »Moa-moeras" 

 (Moa-swamp) te Hamilton. Hij zegt: »De oppervlakte van het moeras 

 was , voor er in gegraven werd , iets hooger dan het omringende land 

 en bestond uit een of twee voet zwart veen , vermengd met een 

 zwartachtig slib , dat geheel tot van onderen toe met Moa-beenderen 

 vermengd was en daarop rustte. Onder de beenderen was een laag 

 fijne , witachtige , zeer zachte en eenigszins veerkrachtige klei van een 

 voet dik. De beenderen werden voornamelijk aangetroffen in het noord- 

 oostelijk gedeelte van het moeras , in een ruimte , die geheel den vorm 

 had van een halve maan , 40 voet lang van de eene punt tot de andere 

 en 18 voet breed van den buitenomtrek tot het middelpunt en tot 

 een diepte van 2 tot 4 voet." 



Hij schat , dat er ongeveer 7 ton beenderen uit deze ruimte werden 

 opgedolven , waarvan de meeste in vergevorderden staat van ontbinding 

 verkeerden , en dat het aantal individu's , waarvan zij afkomstig waren 

 niet minder dan 400 kan hebben bedragen. De beenderen » lagen in 

 de grootste verwarring door elkander." 



»Een groote hoeveelheid kiezelsteentjes en zacht afgeronde keitjes 

 lag tusschen de beenderen en op de ondiepste plaatsen van het moeras ; 



Voorhistorische inenschelijke bewouevs van Nieuw-Zeeland. 



