266 DE moa's van nieuw-zeeland. 



haalde verhandeling op: »Ik heb bevonden, dat er onder een zeker 

 peil , dat de geheele Maniototo-vlakten onder water zou laten , geen 

 Moa-beenderen worden aangetroffen behalve in de nabijheid van de 

 monden der ravijnen , die uit de heuvels komen , waarheen de been- 

 deren door overstroomingen gebracht zijn",. . . » Waarop wijst nu dit 

 feit ? Het eenige antwoord , dat ik kan geven , is , dat de Moa te 

 dier plaatse was uitgestorven , toen de geheele vlakten van Maniototo , 

 beneden bedoeld peil, nog door het water bedekt waren." Deze op- 

 merkingen van den heer booth komen zeer goed overeen met de 

 stelling , die zoo stout verdedigd wordt door den boven aangehaalden 

 dr. HAAST , die de sterkste en voornaamste verdediger is van de theorie , 

 dat de Moa's in geheel Nieuw-Zeeland reeds sedert lang zijn uitge- 

 storven. Hij beweert dat zij uitstierven vóór het tegenwoordige 

 Maori-ras zich op de eilanden vestigde , en geeft een menigte geolo- 

 gische gronden ten bewijze van deze stelling. In de grot te Moa-bone 

 Point vond hij een laag van 7-| tot 10 centimeters dik, bestaande 

 uit afval, van menschen afkomstig, en asch." Vooral sommige plaat- 

 sen , zooals b. V. nabij den ingang van de grot , waren vol keuken- 

 afval (kjökkenmöddings) van de Moa-jagers" , waaronder gepolijste en 

 ongepolijste steenen en eenige weinige van been vervaardigde werk- 

 tuigen , lichaamsversierselen , vuurstokken enz. gevonden werden. En 

 »nu verdwenen de Moa-jagers als het ware eensklaps van het tooneel, 

 en bleef de grot gedurende een aanmerkelijk tijdsverloop onbewoond, 

 gelijk aangetoond wordt door »de duidelijke afscheidingslijn tusschen 

 die laag en de daarboven gelegen laag met schelpen , waarin geen 

 Moa-beenderen gevonden werden" , en door een laag stuifzand tus- 

 schen beide in gelegen, bij den ingang nagenoeg een voet dik en 

 naarmate men verder naar binnen kwam , allengs dunner wordende. 

 Beneden deze lijn waren Moa-beenderen en stukken eierschaal zeer 

 overvloedig , en daarnevens vond men beenderen van zeehonden en 

 van eenige weinige andere dieren. Boven deze lijn , die ongetwijfeld 

 een lang tijdsverloop vertegenwoordigt, waren geen Moa-overblijfselen 

 te vinden , en bewezen de gevonden voorwerpen , dat de grot ge- 

 durende langen tijd bewoond was geweest door menschen, die voor- 

 namelijk van schelpdieren leefden, welk soort van voedsel door de 

 Moa-jagers zeer weinig schijnt gebruikt te zijn. Dr. haast en anderen 

 deelen ons bijzonderheden mede met betrekking tot andere plaatsen , 

 die hetzelfde bewijzen , namelijk : dat de Moa en de Moa-jagers bloei- 

 den en verdwenen , en dat een ander menschenras met andere ge- 



