LIJKVERBRANDING. 



nooR 



Dr. D. LUB ACH. 



[Vervolg van blz. 252). 



Ik ga nu over tot de bezwaren die men tegen de invoering der 

 lyk verbranding inbrengt. 



Het eerste is niet zoo zeer een bezwaar tegen de lijkverbranding 

 zelve , als wel tegen den eisch van het geheel vervangen van de 

 begraving door de lijkverbranding wegens sanitaire redenen. Zij , die 

 dat bezwaar deelen , ontkennen niet dat de begraafplaatsen nadeelig 

 kunnen zijn voor de openbare gezondheid. Maar zij beweren tevens 

 dat tegen één geval , waarin zoodanig nadeel bewezen kan worden , 

 misschien honderd gevallen overstaan, in welke men daarvan niets 

 bespeurt en nooit heeft bespeurd. Zelfs het onderzoek van het water 

 uit putten , die vlak bij begraafplaatsen liggen , op organische stoffen , 

 leverde vaak negatieve uitkomsten. Daarentegen lag bij die begraaf- 

 plaatsen, wier schadelijkheid gebleken was, de oorzaak dier schadelijkheid 

 vrij wel voor de hand. Zij waren slecht geplaatst , slecht beheerd , 

 slecht onderhouden ; zij waren te klein , overvuld enz. Maar nu is 

 het voorzeker niet logisch te zeggen : omdat eenige slechte begraaf- 

 plaatsen schade aanrichten , moeten alle begraafplaatsen worden af- 

 geschaft. Meer logisch is de conclusie : daarom moeten die slechte 

 begraafplaatsen worden opgeheven en voorts gezorgd worden dat de 



