278 LlJKVÉRBRANDlNa. 



als zeker aannemen dat ook de stikstof, die bij de lijkverbranding in 

 de lucbt komt, daarbij verbruikt wordt. 



Tegen den tijd nu , waarop de lijkverbranding in de praktijk eenig 

 overwicht op de begraving zal hebben verkregen , zal men omtrent 

 die zaak wel zooveel zekerheid hebben bekomen , als recht geeft om 

 óf de lijkverbranding haren gang te laten gaan , óf haar te verbieden. 

 Vooralsnog bestaan voor het laatste nit dit oogpunt nog geen termen. 



Ik kom nu tot bezwaren van een geheel anderen aard , — het zijn 

 de religieuse , ethische en aesthetische. 



In den jongsten tijdis , voorzoover ik weet , de crematie het uitvoerigst 

 van godsdienstig standpunt bestreden door Dr. a. kuyper in Ons Program 

 (Amst. 1879). 



Of , zooals Dr. kuyper beweert , de ly kverbranding een artikel uit- 

 maakt van het » liberaal program" behoef ik niet te onderzoeken. Ik 

 zou daarvoor dat program moeten kennen , wat niet 't geval is. Bovendien 

 heeft naar mijne overtuiging de kwestie niets met politiek te maken. 

 Evenmin behoef ik hier stil te staan bij de bewering , dat het toelaten 

 van de crematie voeren zal tot het dwingen daartoe , omdat ik voor 

 mij zulk een dwang niet noodzakelijk acht. 



Dr. KUYPER acht de crematie om vier voorname redenen in strijd 

 met de christelijke belijdenis. Vooreerst is zij z. i. in strijd met den 

 christelijken eerbied voor 's menschen lichaam. Doch het is juist uit 

 eerbied daarvoor , dat velen de verbranding verkiezen in de plaats 

 van het laten wegrotten in een vuilnisput onder den grond. — Voorts : 

 de dood is geen natuurnoodzakelijkheid , maar eene daad Gods , en 

 wij moeten dus het lijk aan Hem overlaten en niet storend ingrijpen 

 in de ontbinding er van. Over de stelling zal ik natuurlijk niet twisten. 

 Maar uit haar en haar gevolg vloeit voort, dat men derhalve niet 

 in de aarde mag begraven , en dat nog wel in een kist , en zoodoende 

 het natuurlijk ontbindingsproces belemmeren en vertragen. Men herin- 

 nere zich hierbij wat ik over » ontbinding" en » verrotting" gezegd 

 heb. ^ — De lichamelijke opstanding van Christus zou, zoo lezen wij, 



* Niet teu onrechte noemt Sir henrv tiiompson de begraving the artificial treatment 

 van de lijken , de verbranding the natliral treatment. De behandeling door de Parsi 

 is echter nog natuurlijker. 



